معنی رنگ گلها

معني رنگ گل ها

رز قرمز: رز قرمز کم رنگ به نشانه «دوستت دارم» مي باشد و رز قرمز پر رنگ به معني زيبايي بي انتهاست.  

رز زرد: امروزه رز زرد به معني شادي و خوشحالي مي باشد ولي در گذشته رز زرد معني کاهش ميزان علاقه و وفاداري را داشت.

رز سفید: رزسفید به معنی عشق روحانی و پاک است و در دسته گل عروس به معنی احساس عاشقانه شادی آور و همچنین عشق مبارک و فرخنده میباشد. پاکی، معصومیت، سکوت، فروتنی و احترام دگر معانی آن است و با هدیه دادن این گل به طرف مقابل نشان خواهید داد که عشق و احترام شما نسبت به وی عمیق و خالصانه است.

رز ارغواني: اين رز به معني تمايل و اشتياق فرد به طرف مقابل مي باشد.

رز نارنجی: رز نارنجی فریفتگی و دلباختگی را میرساند و گاه در معانی اشتیاق و آرزو نیز به کار میرود.

رز صورتي: رز صورتي کم رنگ به معني تحسين، ستايش، وقار و شايستگي و زيبايي مي باشد و رز صورتي پر رنگ به معني تشکر از طرف مقابل است.

گل شقايق: اميد، آرزو و عشق

گل بنفشه: وفاداري، پاکدامنی و فروتنی.

گل نسترن: به معنای آرزو ، همدلی است و تقاضای آنکه طرف مقابلتان دوستتان داشته باشد.

غنچه رز: نماد پاکی و زیبایی، جوانی و عشق نو پا است.

گل گلایل: گلایل به معنی به یاد کسی بودن است و به دریافت کننده خود شیفتگی و احساسات عمیق قلبی طرف مقابل را نشان میدهد.

گل ارکیده: گل ارکیده پیام آور عشق، زیبایی و خرد ورزی در جهان است. در چین این گل نشانگر خلوص و بیگناهی کودکان می باشد. ارکیده صورتی بیانگر عشق پاک و نوع بسیار مشهور آن کاتالیا (Cattalya) بیانگر جذابیت بیانتها بوده که بیشتر در روز مادر از آن در دسته های گل استفاده می شود.

گل نیلوفر آبی : به معنای حقیقت است.

گل سوسن سفید: به معنای دوشیزگی و پاکی است.

گل کاملیای صورتی: در آرزوی کسی بودن را میرساند.

گل رز سفید عروس : عشق مبارک و فرخنده

گل رز سیاه : مرگ

ترکیبی از گل رز سفید و سرخ : سازش ، اتحاد

گل رز کاملاً شکفته : من متعهد به تو هستم ، هنوز دوستت دارم

دسته گل رز : قدردانی

آنتوريوم: عشق ، علاقه و محبت

گل داوودی : تو دوست فوق العاده من هستی

گل نیلوفر آبی : حقیقت

گل نرگس : غرور ، خودبینی

گل بنفشه : اندیشه ناگفته ، سفر ، سفر بخیر ، پاکدامنی ، فروتنی

گل سوسن سفید : دوشیزگی ، پاکی

گل اقاقیا : عشق پاک ، عشق پنهانی

گل کاملیا صورتی : در آرزوی تو هستم

گل کاملیا قرمز : عشق تو همچون آتشی در قلب من است

گل کاملیا سفید : تو در خور پرستش هستی.

گل میخک : شیفتگی ، عشق زن ، ستایش ، بله

گل کاکتوس: پايداري، استقامت

گل قاصدک : وفاداری ، خوشبختی ، صداقت ، پیام آور عشق ، فراموشم نکن : خاطرات گذشته ، عشق ناب

گل نسترن : آرزو ، همدلی ، دوستم داشته باش

گل لاله : عاشق تمام عیار ، باور کن

کل نرگس زرد : احترام ، جوانمردی ، تا زمانی که تو در کنار من هستی خورشید بر من خواهد تابید

گل پامچال : بدون تو قادر به زندگی کردن نیستم

گل یاسمن : شادی ، شیرینی ، دلپذیری وقار

گل رزماری : یادآوری ، خاطرات ، یادگاری

گل آلاله : زرق و برق

گل آفتابگردان : ستایش ، غرور ، پرستش

گل مریم : لذت

 

1.       کشت بافت و کاربرد آن در داودي

کشت بافت و کاربرد آن در داودي



1- تكثير از طريق كشت بافت

1-1- محيط كشت و ريزنمونه

براي تهيه ريز نمونه در داودي از برگهاي جوان نيمه باز با رنگ سبز روشن به طول 5-2 سانتي متر استفاده شده است. ضد عفوني کردن برگهاي رشد يافته در شرايط گلخانه با هيپوکلريت سديم 5% حجمي/ حجمي به مدت 5 تا 10 دقيقه و ضد عفوني کردن برگهاي گياهان رشد کرده در شرايط مزرعه با هيپوکلريت سديم 10% حجمي/ حجمي انجام گرديد.
ريز نمونه هايي به اندازه 2/1-1 سانتي متر مربع از قطعات برگي يا تک گره تهيه مي شوند. محيط کشت پايه استفاده شده شامل ms پايه (murashige and skoog, 1962) با نمکهاي پايه به اضافه 30 گرم در ليتر ساکارز، 1 گرم در ليتر ميوانيوسيتول، 5 ميلي گرم در ليتر تيامين hcl و همراه با 8 گرم در ليتر آگار و 7/5=phمي باشد محيط کشت استريل شده در پتري هاي 15 * 60
ميلي متري توزيع مي شود. تنظيم کننده هاي رشد با توجه به هدف آزمايش تهيه و در محيط کشت اضافه مي شود.
باززايي شاخساره هاي نابجا از كالوس هاي حاصل از ريز نمونه هاي برگ و ساقه دو رقم تجاري داودي به نامهاي chrysanthemum morifolium cv. brietner (بنفش چوب بستي) و chrysanthemum morifolium cv. marion (كرم) در دو نوع محيط رشد مورد مطالعه قرار گرفت. محيط رشد باززايي هر دو رقم، محيط پايه ms به همراه هورمون naa (1/0 تا 25/0 ميلي گرم در ليتر) و ba (2 ميلي گرم در ليتر) در نظر گرفته شد. نتايج نشان داد در بيشتر موارد درصد باززايي ريز نمونه ساقه نسبت به برگ (در هر دو رقم) بيشتر بوده است. رشد و ريشه دهي گياهچه هاي حاصل از باززايي هر دو رقم بطور همزمان در محيط ms انجام گرفت. بيشترين ميزان توليد كالوس از ريزنمونه هاي برگ به طول 5/1 – 2 سانتيمتر روي محيط ms حاوي 5 ميلي گرم bap و 5/0 ميلي گرم در ليتر كينتين بدست آمد. در محيط ms حاوي 2/0 ميلي گرم در ليتر iba ريشه زايي به ميزان 100% صورت گرفت.
باززايي شاخساره از قطعات گره (nodal segment) و نوك شاخساره (shoot tip ) به ترتيب در محيط ms حاوي 0/1 ميلي گرم در ليترbap و ريشه زايي در محيط ms حاوي 2/0 ميليگرم در ليتر iba به ميزان 95% و 91% موفقيت آميز بوده است.
از نوك شاخساره و قطعات تك جوانه نيز براي تكثير سريع داودي استفاده شده است. بيشترين ميزان تکثير در محيط ms حاوي 30 گرم در ليتر ساكارز و 0/1 ميلي گرم در ليتر bap، 2/0 ميليگرم در ليتر naa و 10 ميلي گرم در ليتر اسيد جيبرليك حاصل شده است. ريشه زايي در زمان كوتاهي ( حدود 5 روز) روي محيط ms حاوي 0/1 ميليگرم در ليتر iaa صورت مي گيرد.
همچنينازدياد داودي از طريق كشت مريستم انتهايي نيز بر روي محيط ms حاوي kin (2-0 ميلي گرم در ليتر)، naa (2-0 ميلي گرم در ليتر) به تنهايي يا در ترکيب با يکديگر مورد بررسي قرار گرفت و نتايج اين بررسي نشان داد كه بيشترين وزن تر كالوس (2096 ميلي گرم در هر لوله آزمايش) در غلظت 1 ميلي گرم در ليتر naa به همراه 5/0 ميلي گرم در ليتر kin حاصل مي شود، در حالي كه در كشتهاي فاقد هورمون وزن تر كالوس 20 ميلي گرم ارزيابي گرديد. اگر چه تمايز ريشه و شاخساره در محيطهاي حاوي naa و يا kin وجود دارد. ولي با اين حال در محيطهاي حاوي هورمون naa تمايز ريشه و در محيطهاي حاوي kin سرعت رشد شاخساره بهترمي باشد. آزمايشات نشان داده كه ريز نمونه هاي ساقه و برگ داودي نسبت به هورمون naa در مقايسه با هورمون bap حساسيت و واكنش بيشتري نشان مي دهند. بالاترين درصد باززايي شاخساره از گلچه هاي داودي، در تركيب هورموني naa با bap و iaa با bap گزارش شده است. در اين بررسي تركيب هورموني iaa با kin، تاثير معني داري در باززايي شاخساره نداشته است.

1-2- مرحلة فيزيولوژيكي گياه و زمان کشت

ريزنمونه هاي جوان ساقه داودي (تهيه شده از گياه 9 هفته اي) در مقايسه با ريز نمونه هاي مسن تر (تهيه شده از گياه 19 هفته اي) توليد شاخساره بيشتري در محيط کشت نشان ميدهند. علاوه بر اين باززايي شاخساره ريزنمونه هاي تهيه شده در فصل زمستان در مقايسه با بهار و تابستان بيشتر مي باشد.
براي بررسي زمان کشت، مريستم انتهايي داودي بطور ماهيانه، در فاصله بين مهر تا ارديبهشت در شرايط آزمايشگاهي مورد كشت قرار گرفت و مشاهده شد كه استقرار ريز نمونه هاي تهيه شده بعد از مهر ماه كاهش نشان مي دهد بطوريكه در دي ماه به كمترين ميزان خود مي رسد. استقرار ريز نمونه هاي تهيه شده در فاصله بين فروردين تا ارديبهشت عموماً‌ 100 درصد مي باشد. همچنين در سرعت رشد ريز نمونه هاي تهيه شده در فصل بهار يك افزايش تدريجي مشاهده مي شود. باززايي آن دسته از ريز نمونه هاي انتهايي ساقه داودي كه در فاصله بين فروردين تا ارديبهشت ماه تهيه و كشت شده بودند، فاقد مرحله كالزايي نشان داده شد، در حالي كه ريز نمونه هاي تهيه شده در زمانهاي ديگر، اغلب مرحله كالزايي نيز نشان مي دادند.

1-3- اثر نور و دما

در مورد كشت بافت داودي، همواره استفاده از نور لامپ فلورسنت سفيد در يك تيمار نوري 16 ساعت روشنايي به همراه 8 ساعت تاريكي توصيه شده اشت. البته در بعضي موارد گزارشاتي مبني بر استفاده از 15 ساعت روشنايي به همراه 9 ساعت تاريكي نيز وجود دارد. شدت نور مورد استفاده نيز بين 3000 تا 4000 لوكس گزارش شده است.
در اغلب گزارشات، دماي مورد نياز براي رشد و نمو ريزنمونه ها ي در داودي، 22 تا 26 درجه سانتيگراد ذکر شده است.

2- كشت مريستم و توليد گياه عاري از ويروس

اعمال تيمار گرمايي 38-35 درجه سانتيگراد بر روي گياهان داودي در شرايط گلخانه اي به مدت 4 الي 37 هفته و سپس كشت مريستم منجر به توليد داودي هاي عاري از ويروسهاي virusb, vein mottle, greenflower aspermy, stunt شده است. مقايسه توليد گياهچه هاي عاري از بيماري از ريزنمونه هاي مريستم در دو حالت پيش تيمار گرمايي (37 درجة سانتيگراد به مدت 8 هفته) و بدون پيش تيمار گرمايي از جوانه هاي جانبي
(lateral shoot) با طول 4/0- 5/0 ميلي متر و روي محيط ms تغيير يافته صورت گرفت و مشاهده شد که مريستم هاي حاصل از تيمار گرمايي رشد سريعتر و بقاء بهتري نشان مي دهند. 93% از مريستم هايي كه تيمار گرمايي ديده بودند شروع به پر آوري کردند در حالي كه اين ميزان در مريستم هاي تيمار نشده 6/83% بود. همچنين ريشه زايي در شاخساره هاي حاصل از گياهان تيمار شده خيلي زودتر شروع گرديد. گياهچه هاي ريشه دار شده به گلدانهاي حاوي پيت موس و پرلايت منتقل شدند.

3- جنين زايي سوماتيكي

توليد جنين هاي سوماتيكي داودي در ريزنمونه هاي برگ 12 رقم از مجموع 23 رقم مورد بررسي روي محيط ms حاوي 2,4-d و ba مشاهده گرديد اما فقط باززايي 5 رقم موفقيت آميز بود.
همچنين جنين زايي سوماتيكي از ريزنمونه هاي گلبرگهاي شعاعي dendranthema grandiflorum kitamura روي محيط ms حاوي غلظتهاي بالاي iaa و kinetin صورت گرفت. در اين آزمايش استفاده از naa منجر به جنين زايي گرديد اما استفاده ازiba و 2,4-d بر روي جنين زايي تاثيري نداشت. سيتوكنين هاي bap و thidiazuron نيز در ايجاد جنين زايي مؤثر نبودند. همچنين در غلظتهاي پايين iaaهمراه با kinetin و غلظتهاي مختلف bap جنين زايي صورت نگرفت. البته در غلظتهاي بالاي bap تعداد زيادي شاخساره نابجا توليد گرديد. در ريزنمونة برگ، هيچ كدام از تركيبات تنظيم كننده هاي رشد مورد استفاده، منجر به جنين زايي نگرديد.
جنين زايي سوماتيكي ريز نمونه هاي برگ داودي تحت تاثير دو فاكتور نور و ساكارز، بر روي محيط اصلاح شده موراشيگ و اسكوگ (msb) حاوي 1 ميلي گرم بر ليتر 2,4-d به همراه 2/0 ميلي گرم بر ليتر ba، مورد مطالعه قرار گرفت و مشاهده شد ريز نمونه هايي كه بر روي محيط حاوي 9 تا 18 درصد ساكارز، در شرايط 28 روز تاريكي در ابتدا و به دنبال آن 10 روز روشنايي و برگشت دوباره آن به 14 روز تاريكي قرار مي گيرند جنين زايي نشان مي دهند. بيشترين ميزان جنين زايي، در غلظتهاي 12 تا 15 درصد ساكارز مشاهده مي شود و غلظتهاي كمتر ساكارز عمدتاً بر روي نمو ريشه و شاخساره ها موثر مي باشند.

 

سوسن1

به نژادی سوسن

بهنژادی سوسن :

Lilium sp

مقدمه :

جنس lilium پیشینه ایی بسیار تاریخی داشته و به حدود 36قرن می رسد. آثار این جنس در دوره های مینوان یافت شده است. سوسن در جشن های نقاشی و در گلجای ها بدلیل داشتن رنگ سفید خالص و بوی خوش گلی ویژه بود. سوسن از جنسLilium  و از خانواده Liliaceae بوده که شامل 96 گونه می باشد. تمام گونه ها در نیمکره شمالی پراکنده اند(°10 تا °60) اکثرا در آسیا، آمریکای شمالی و اروپا. منشا سوسن را چین گزارش کرده اند.

امروزه سوسن در باغبانی جای والایی را به عنوان گل بریدنی، گلدانی و یک گیاه باغچه ایی به خود اختصاص داده. حدود 1500 میلیون سوخ در سراسر دنیا تولید می شود، که اغلب در هلند ، ژاپن ، چین و ایالات متحده می باشد. اما اخیرا در نیمکره جنوبی هم کشت و کارشده کشورهایی مثل استرالیا و شیلی.

بعنوان گل بریدنی سوسن اکنون در هلند از لحاظ اهمیت مقام چهارم را به خود اختصاص داده. در ایران برای تولید گل در عیدنوروز پیازها را در ماههای آذر تا دی در گلخانه کشت می کنند.

تکثیر:

ازطریق جدا کردن فلسهای پیازی می باشد که پس ازیک فصل رویشی پیازهای تشکیل شده از خاک خارج می شوند و مجددا کشت می گردند. پیازها بر اساس اندازه آنها درجه بندی می شوند بطوریکه پیازهای کوچک محیطی برابر با 15 تا 18 سانتی متر و پیازهای درشت محیطی به اندازه 25 تا 28 سانتی متر دارند. پیازهای کوچک بوته های کوچک و گل کمتری تولید می کنند. فصل برداشت پیاز سوسن مهر ماه است. زودتر از این زمان برداشت صورت نمی گیرد زیرا رشد و نمو در فصل پاییز انجام می شود.

در گلخانه حداکثر نور باید برای پرورش سوسن تامین شود در صورت کمبود نور به هر دلیلی بوته ها بلند شده و تعداد گل کمتری می دهند. طول روز در گلدهی سوسن تاثیری ندارد با این وجود در روزهای بلند بوته سوسن بلندتر و درشتر می شود.از تغییر طول روز برای تنظیم رشد و نمو استفاده نمی شود.

رشد و گلدهی سوسن تحت تاثیر مستقیم درجه حرارتی است که پیازها بعد از برداشت در تحت شرایط آن واقع می شوند.بعد از برداشت پیازها اگر آنها را به مدت 4 تا 6 هفته در حرارت 3 درجه سانتی گراد نگه داری شوند در حداقل زمان پیازها به گل خواهند رفت. اما این زودرسی با کوچکی و کمتر بودن تعداد گل ها همراه خواهد بود. زودرسی سوسن در 15 درجه سانتی گراد شب و 20 درجه سانتی گراد روز انجام می شود. اگر درجه حرارت از این دما ها کمتر شود رشد و نمو خوبی نخواهد داشت.

پیازها تا زمان کاشت در درجه حرارت 15 تا 10 درجه سانتی گراد انبار می شوند. خاک گلدان باید خاکی سبک و از اضافه کردن مقادیر زیادی تورب و مواد مشابه به خاک باید اجتناب نمود زیرا شرایط پوسیده شدن ریشه را فراهم می کنند.

 

ویژگی های بذر سوسن :

بذرها تخت بوده و حالت کاغذی دارند. افزایش از طریق بذر آسان بوده اما شکیبایی زیادی لازم دارد چرا که برخی از گونه ها هفت سال بعد از کشت بذر گل خواهند داد. بذرهای دیسک مانند حدود 3 تا 8 میلی متر قطر و حدود 2/1 میلی متر ارتفاع دارند ( بسته به گونه ) . مرکز بذر شامل رویان بوده که بوسیله سلولهای مرده احاطه شده اند که این سلولها  حالت پرمانند دارند. این حالت ظاهری به بذرها کمک می کند که توسط باد انتشار پیدا کنند.

بذرها برای تنژیدن به 3 تا 5 ماه دمای 45 تا 55 درجه فارانهایت نیاز دارند. تنژیدن بذر سوسن از نوع hypogeal ( زیر خاکی ) می باشد.

 

برخی از مشکلات کشت و کار سوسن :

1- سبز شدن زود هنگام در پاییز که قبل از درآوردن پیازها از خاک صورت می گیرد. در این صورت با احتیاط پیاز ها را خارج می کنند تا ساقه سبز شده نشکند زیرا برای رشد لازم می باشد.

2- بیماری لکه قهوه ایی برگها که عمدتا  به دلیل متوقف شدن رشد ریشه به هر دلیلی به وقوع می پیوندد. آبیاری منظم و به اندازه در این خصوص نقش مهمی بازی می کند زیرا آبیاری بیش از حد پوسیدگی ریشه و تشدید بیماری را به همراه دارد.

3- عارضه کمی گل به دلیل کشت پیازهای کوچک یا انبار کردن پیازها به مدت طولانی ویا خشکی هوای انبار روی می دهد.

4- ترکیدن جوانه های گل که به دلیل کمبود آب روی می دهد.

5- زردی و ریزش برگهای پایین که در نتیجه کمبود نور یا کمبود ازت است.

بیماری و آفات :

مهم ترین عامل بیماری زایی پوسیدگی ریشه در این گیاه ریزوکتونیا و پی تیم است. از این رو ضد عفونی کردن آمیخته گلدانی و سوخ ها ضروری است. مهمترین آفت سوسن شته ها بوده که به بخش انتهایی برگها حمله می کنند. با سم پاشی شته به راحتی کنترل می گردد.

 

واریته ها :

رقم های سوسن برای گل بریدنی در 3  گروه مهم هیبریدی مشخص جای می گیرند :

 

1) The Longiflorum hybrids

2) The Asiatic hybrids

3) The Oriental hybrids

گروه اول :

 شیپوری شکل بوده ، گلها به رنگ سفید خالص یک

عطر مشخص داشته، قابلیت پیش رسی در سراسر

 سال را داشته و روی گلهایش به طرف خارج می باشد.

 

گروه دوم :

دامنه ایی از رنگ های متنوع گل را در بر می گیرد.

 نمای گل قائم و ایستاده است بعضی ارقام زود و

 برخی دیر گل می دهند.

گروه سوم :

گلها عطری قوی داشته ، ساقه ایی مقاوم و سخت

 به رنگ  سبز تیره دارد.

سوسن چلچراغ :

نام علمی این سوسن  Lilium ledebourii  می باشد که به طور خودرو در دو نقطه از جهان می روید که هر دوی این مناطق در رشته کوه البرز قرار داشته و شامل تالش و داماش می باشد. از آنجا که شکوفه‌های این گل با رنگ سفید به صورت واژگون باز می شوند نام سوسن چلچراغی به خود گرفته است.

 زمان رویش این گل در ماه های خرداد و اوایل تیر است که به صورت گلی با قامت بلند به شکل واژگون شکفته می شود. شکوفه های این گل با رنگ سفید به صورت واژگون باز شده و انتهای گلبرگهای آن پوشیده از دانه های برجسته و پرچم های بسیار بلند است.

گل ملی سوسن چلچراغ، تنها گلی است كه در فهرست آثار ملی به ثبت رسیده و بنابه گفته كارشناسان این گونه گیاهی در جهان منحصر به فرد می باشد.

بهنژادی سوسن :

روش بهنژادی سوسن مانند هر گیاه دیگر به بهنژادی صفت مورد نظر بستگی دارد. با توجه به اندازه گل و بساك این گیاه دورگ گیری روشی ساده و موثر است. بساك های این گل درشت بوده و جدا كردن آنان قبل از خود گرده افشانی درصد اطمینان بالایی دارد. این درحالی است كه از روش انتقال ‍ژن در سطح آزمایشگاه نیز جدیدا در حال گسترش می باشد.روش دیگر مورد استفاده توسط بهنژادگران ، انتخاب توده ای یا انتخاب تكی گیاه دارای صفت مطلوب می باشد.

به منظور دورگ گیری بساك ها را قبل از آنكه شكوفا شوند جدا می كنند.سوسن گیاهی خودگشن است و زمان شكوفا شدن بساك ارتباط تنگاتنگی با شرایط محیطی دارد كه در هر منطقه باید زمان دقیق آن مشخص گردد.

 

صفات مهم در بهنژادی سوسن :

شکل گل

( قیفی شکل ، ترومپت شکل ، جامی شکل ، زنگی شکل ، ستاره ای شکل و حالت آویخته )

عمر گلجای گل بریده

عطر گل ها

رنگ گل

طعم و نشاسته سوخ ( دارای اهمیت در برخی از کشورها )

مقاومت به آفات و امراض

مقاومت به تحمل شرایط نامساعد محیطی

 

بذرگیری از سوسن:

بذرگیری از سوسن تقریبا راحت بوده و تنها لازم است كه گل خشك شود. بعد از این مرحله قسمت انتهای گیاه را برداشت نموده و با عملیات های ساده كوبش و مالش بذرها استخراج می شوند.

 

کارهای صورت گرفته در زمینه بهنژادی سوسن :

 

ژاپن کشور سوسن است. در مجموع 96 گونه در سراسر دنیا وجود دارد که 15 گونه آن بومی ژاپن است. سوسن در ژاپن به عنوان یک گیاه مقدس مورد توجه است.

بهنژادی سوسن به منظور بدست آوردن رنگ های جدید

آقای  A. Balode که بعنوان یک بهنژادگر سوسن لقب گرفته چندین سال بر روی بدست آوردن گستره ایی از رنگهای سوسن کار کرده است.

این برنامه بهنژادی شروعی بود برای بدست آوردن واریته های جدید با یک گستره وسیع از رنگها. در این پروژه گیاهان مادری پرورش یافتند و هیبریدها جداگانه  ارزیابی شدند. برای هر گیاه با شروع شکوفایی نخستین گل رنگها بطور جداگانه تجزیه و تحلیل می شد.در ارزیابی واریته ها بوسیله رنگ ‘Royal Horticultural Society Color Chart’ مورد استفاده قرار گرفت. تفاوت معنی داری بین و درون آمیزش ها پیدا شد.تجزیه و تحلیل رنگ اجازه نتیجه گیری نهایی ویژگی های نتاج را می داد. این یافت شد که واریته های درون نارنجی قرمز [ اگر به عنوان والد انتخاب شده بودند (‘Compass’, ‘Gran Paradiso’ and ‘Alisa’)  ] هیبریدی تولید می کردند با غالبیت رنگ نارنجی قرمز که بالای آن به رنگ  سفید بود.

در دگرآمیزی  Olga’ (apricot-white with brown spots) x ‘Arabeska’ (salmon-orange) گوناگونی زیادی مشاهده شد. صفاتی که از والد ماده به ارث برد ویژگی های غالب مشخصی بودند شامل : میان سایه ایی از صورتی رزی ، زردآلویی، نارنجی قزل آلایی با نقطه های قهوه ایی که در وسط قابل مشاهده بود. شباهت های هیبرید به والدین بوسیله رنگ تولیدی توسط شیپور سوسن هیبریدی در دگرآمیزی ‘Zemgale’ (creamy white, unspotted) x ‘White Henryi’ (white with yellow-orange centres) بود.  در مجموع 353 گیاه در 14 دگر آمیزی تخمین زده شد.  درآن موارد نشان داده شد که 41% هم غالبی در یک واریته در رنگ، 36% توسط والد ماده و 23% توسط والد نرتعیین می شود.

ورود بهنژادی در میان پلی پلویید های بین گونه ای سوسن ( یک مطالعه سیتوژنتیک مولکولی ) :

 

این مطالعه مداخله بهنژادی را در میان پلی پلوییدهای میوتیک و متوتیک شرح می دهد.این رخداد بوسیله تجزیه و تحلیل هیبریدهای سوسن بوسیله هیبریدیزاسیون ژنتیکی و بصورت in situ انجام شد. کاریوتیپ ( نقشه کروموزمی) گونه های  L. longiflorum و L.rubellum بوسیله روش های متداول و تکنیک سیتوژنتیکی مولکولی بدست آمد. مشاهدات میکروسکوپی وضع  کروموزم های میوتیک longiflorum ×L. Asiatic هیبرید های بین گونه ایی یک تیپ جدید از بازگشت نوسلار را آشکار کرد، بنابراین میوتیک بازگشت کننده نامحدود نامیده شد( (IMR. نخستین تقسیم بازگشت کننده(FDR) و دومین تقسیم بازگشت کننده (SDR) و IMR نسبت به  نتیجه نهایی ژنتیکی آنها مقایسه شد. دخول کروموزم های همولوگ و کروموزم های سیگمنت از گونه دهنده به درون پذیرنده بوسیله تکنیک رنگ آمیزی کروموزومی تجزیه و تحلیل شد.روش های اصولی نرعقیمی F1 هیبرید بین گونه ایی و BC آنها به طور تکی جای بحث دارد.

کارهای انجام گرفته  بهنژادی سوسن در آسیا :

عمده کشور توجه کننده به بهنژادی سوسن به منظور عادت و فرم رشد و گلدهی کشور ژاپن می باشد.سوسن های بومی ژاپن در 5 تا 4 گروه جای می گیرند.

بیش از 8 گونه از 15 گونه ایی که در ژاپن رشد می کنند بومی این کشور می باشد.در ژاپن سالانه 67 میلیون سوخ و 57 میلیون گل بریدنی تولید می شود. هیبرید های شرقی و هیبرید های آسیایی تقریبا در سراسر این کشور تولید می شود. بسیاری از واریته های هیبرید های آسیایی بوسیله بهنژادگرهای خصوصی و ایستگاه های تحقیقاتی توسعه یافته اند.آقای Nishimura در ناگانو تلاقی 

L. formosanum  با  L. longiflorum  را از حدود سال 1928 شروع و رقمی به نام L. formolongi  را معرفی کرد که دارای این مشخصات بود: گلدهی در سال اول در افزایش با بذر و داشتن برگ های پهن مانند

L. longiflorum . همانطور که L. longiflorum بوسیله بذر افزایش می یافت به منظور پیش رسی برای گل بریده، مشکل آلودگی ویروسی بوجود نمیامد.

تکنیک های غلبه بر ممانعت های بین گونه ایی، کشت رویان، کشت خامه و گرده وغیره در ژاپن گسترش یافته. اخیرا برخی هیبریدهای جدید از تلاقی

L. longiflorum   و L. formolongi با دیگر گونه ها ظاهر شده به منظور کشت رویان مورد استفاده قرار می گیرند.

 

علاوه بر ژاپن در کشور چین نیز نگاهی ویژه به سوسن می شود. در این کشور بدلیل فرهنگ و جشن های خاص آنان سوسن به عنوان یک ماده افزودنی به غذاهایشان مورد توجه است.

 

سوخ سوسن بعنوان یک سبزی خوراکی بحساب می آید که سرشار از نشاسته بوده و بعضا بسته به گونه تلخ می باشد. ارقام غیر تلخ شامل lancifolium, L. pumilum   L.  بوده که در مقیاس وسیعی در چین بعنوان جزیی از یک غذای سالم در مراسمات ویژه استفاده می شود. در آنجا به میزان زیاد در تابستان میل می شود چون معتقد اند که می تواند باعث کاهش دمای درونی بدن شود.بهنژاد گران در چین از زمان های دور تمام تلاش خود را برای بدست آوردن سوخ های غیر تلخ معطوف داشته اند . نتیجه نهایی این تلاش ها معرفی چند رقم غیر تلخ بسیار مطلوب بوده که معرفترین و مناسبترین آنها Lilium brownii  بوده که به صورت بخار در مراسمات و بعنوان غلیظ کننده سوپ ها ودر فرآیندها برای استخراج نشاسته  استفاده شده. مزه و بافت این گونه با سیب زمینی مقایسه می شود.

بهنژادی به منظور افزایش طول عمرگلهای هیبریدهای سوسن آسیایی

Ki-Byung Lim وJ.M. van Tuyl در مرکزتحقیقات بین المللی Business واحد ژنتیک و بهنژادی در هلند در سال 2002 بین واریته های سوسن آسیایی تلاقی انجام داده و تفاوت هایی در طول عمر گل های بوجود آمده مشاهده شد. نتایج برای طول عمر گلها، بصورت جداگانه و مجموع گلها آنالیز شدند و گیاهان نوید بخش برای آزمایشات بعدی انتخاب شدند. همگروه های واریته های والدی با 73 گیاه انتخاب شده و سری اول تحقیقات انجام شد.در بین فاکتور مورد بررسی، طول عمر گل به تعداد گل های هر ساقه، سرعت باز شدن گل و جذب آب وابستگی بیشتری داشت.مقدار طول عمر گل در هر گیاه تکی ظاهر شده با آنکه در همگروه ظاهر شده بود مقایسه شد. شمار گلها، جذب آب و ساقه های زودتر تشکیل شده همبستگی متوسطی با طول عمر گلهای تکی داشتند، درحالی که دیگر فاکتورها مثل تعداد برگ، وزن ساقه و ارتفاع همبستگی نشان ندادند. جذب آب توسط ساقه در طی بعد از برداشت با طول عمر گل تکی همبستگی منفی نشان داد .

گلهای شاخه بریده واریته هایی از سوسن که طول عمر 7 روز دررطوبت و دمای 0تا 1- را داشتند تنها 3 روز در حالت خشک دوام دارند. برای این آزمایش 10 واریته تجاری سوسن در سال 1992 به هلند انتقال یافتند.حدود 2000 دانهال پرورش یافتند تا سوخهای آنان به بلوغ برسند.در سال 1995 نخستین آزمایش طول عمر تحت شرایط کنترل شده محیطی انجام شد و حدود 100 ژنوتیپ انتخاب شدند. 65 ژنوتیپ و واریته والدی برای انتخاب نهایی کاشته شدند.

واریته 921492-2 با 11 روزبیشترین طول عمر را داشت. پس از آن واریته های921425-2 ، 921425-1 ، 921421-1 با 10 روز مقام دوم ، 921442-2 با 9 روز مقام سوم و  Fashion  با 8 روز مقام چهارم را به خود به اختصاص دادند.

هیبریداسیون بین گونه ایی در سوسن :

جنبه های کاربرد اقتصادی و تاکسونومی گونه های هیبریدی در بهنژادی :

سوسن بیش از 80 گونه دارد که در 7 گروه طبقه بندی شده اند. در این گروه ها ارقام پرورش یافته از Sinomartagon, Archelirion و Leucolirion بیشترین اهمیت را در بازارهای اقتصادی را دارند. در حال حاضر بیشتر سوسن های اصلاح شده امید بخش، از رقم های جدیدی که از هیبریداسیون بین گونه ایی با ورود تیمارهای مفید ژنتیکی از گونه ها یا مواد اصلاح کننده متعلق به گونه های وحشی  که تاکنون استفاده از آنها برای اصلاح اقتصادی رایج نیستند، بدست آمده اند. ما داریم تقریبا تمام دگر آمیزهای گوناگون را تلاقی می دهیم واز 1980 در بیش از 28 دگرآمیزی موفقیت هایی به دست آورده ایم. هیبریدهای نسل اول بین گونه ایی مشخصات فنوتیپی بینابین نشان می دهد. هیبریدهای بین گونه ایی یا بین نژادی پرزحمت است اما مدارکی پیدا شده مبنی بر موفقیت بیشتر که موثر ازشکل رویان است.

بنابراین به منظور تحقیق روی موفقیت هیبرید درون گونه ایی بین خویشاوندان دور، گونه ها به چندین آزمایشگاه در دنیا انتقال یافتند. برای موفقیت اصلاح دورگه های درون گونه ایی نه تنها تولید نسل اول هیبرید درون گونه ایی بلکه همچنین موفقیت تولید متوالی نسل ها با استفاده از هیبرید درون گونه ایی  ورود تیمارهای با ارزش  اهمیت دارد. یکی از تلاقی های امید بخش بین شرقی ها ( (Orientalsچندین گونه مانند L. henryi,

 

گل برف

ادامه نوشته

آنتوریوم

نام فارسی	آنتوریوم
نام انگلیسی	Anthurium
نام تیره	Araceae
نام علمی	Anthurium andraeanum

گیاهشناسی آنتوریوم:گیاهی دائمی گلخانه ای است که دارای ریشه های ضخیم و گوشتی برگهایی به رنگهای متنوع وزیبا میباشد.گلها به صورت خوشه ای و پیچیده در یک براکته یا اسپات بزرگ قلبی شکل رنگین میباشد.گونه های دیگر آنتوریوم معمولا به شکل اپی فیت در جنگلهای گرمسیری و استوائی رشد میکنند.گلبرگ در آنتوریوم در واقع همان براکته میباشد.گل آذین آنتوریوم صرف نظر از اسپات رنگی آن سنبله نامیده می شود.محصول آب و هوای گرمسیری میباشد.در ایالات هاوائی آمریکا سالانه 12 میلیون گل بریده آنتوریوم صادر می شود.طول عمر بالای شاخه گل بریده ان ونیز تولید آن در پائیز و زمستان باعث افزایش مشتری آن ونیز بهای گل بریده آنتوریوم میشود.

هدف از پرورش آنتوریوم:همانطور که ذکر گردید به خاطر اسپاتهای رنگی و طول عمر بالای گلهای ان در مراسمات وعروسی ها وکادو های مختلف استفاده میگردد.معمولا در گلخانه پرورش داده میشود.

خاک ودما برای پرورش انتوریوم:با توجه به گرمسیری بودن گل آنتوریوم توجه به دما بسیار مهم است اگر دما به زیر 10 درجه سانتی گراد برسد گلها از بین خواهند رفت.خاک مناسب برای پرورش آنتوریوم مخلوطی از تورب ، ماسه و کمی هم خاکبرگ میباشد.همواره باید آنتوریوم در گلخانه های گرم ومرطوب نگهداری گردد.

نور در پرورش آنتوریوم:در ماههای بهار وتابستان باید شیشه های گلخانه آنتوریوم پوشانده شود زیرا آنتوریوم نیازی به نور مستقیم آفتاب ندارد.به دلیل مقاومت به سایه میتوان از آنتوریوم در منازل هم استفاده کرد.

تکثیر گل آنتوریوم:آنتوریوم هم توسط بذر وهم توسط تقسیم بوته تکثیر میابد.برای تکثیر توسط بذر از خاک توربی استفاده شده ودما را در 22 درجه سانتی گراد تنظیم میکنند.بذر ها در 5 الی 7 هفته سبز میشوند.برای تکثیر غیر جنسی آنتوریوم از تقسیم بوته استفاده میشود.پاجوشهای رشد کرده از ریشه های ضخیم وگوشتی آنتوریوم را در خاک مناسب کشت داده واستفاده میکنند.

گونه های مهم آنتوریوم:یکی از گونه های مهم آنتوریوم نوع گلدانی آن است که با نام علمی Anthurium acherzerianum میباشد.دمبرگهای آن کوتاه وبراکته ها کاملا به طرف ساقه گل برگشته است.برای پرورش در گلدان در منازل مناسب میباشد.گونه دیگر از آنتوریوم به نام علمی Anthurium amnicola میباشد که به دلیل شباهت اسپاتهای آن به گل لاله ، به آنتوریوم لاله ای مشهور میباشد.در ایالات هاوائی آمریکا بیشتر کشت وکار میشود.

 گالری عکس های زیبای آنتوریوم

توت فرنگی

	توت فرنگی
نام انگلیسی	Strawberry
نام تیره	Rosaceae
نام علمی	Fragaria spp

گیاهشناسی توت فرنگی:توت فرنگی متعلق به تیره گلسرخیان وجنس فراگاریا بوده و گیاهی علفی چند ساله میباشد.از معدود گیاهان میوه ده بوده که به فتوپریود حساس میباشد.گونه جنگلی آن در اروپا کشت وکار شده و بعدا با  دورگ گیری از انها گونه های مختلفی حاصل شده است.توت فرنگی به طور متوسط ۳ الی ۵سال عمر میکند.از میوه های مناطق معتدله میباشد که در دسته میوه های ریز Small fruits قرار دارد.استان اردبیل کمترین سطح زیر کشت توت فرنگی را در ایران به خود اختصاص داده است.میوه ای با ارزش غذائی بالایی بوده که ما نسبت به آن توجه کمتری داده ایم.

طوقه توت فرنگی :توت فرنگی دارای طوقه کوتاه بوده و بروی آن ساقه رونده یا گل آذین تشکیل میشود.ارتفاع طوقه توت فرنگی بسیار کوتاه بوده و بین ۵الی ۱۰سانتی متر میباشد.رشد مریستم انتهائی طوقه موجب تشکیل گره و جوانه های جدید می گردد.از جوانه های جانبی طوقه نسبت به شرایط رشد،ساقه های رونده و گل آذین حاصل میشود.

ریشه های توت فرنگی : ریشه های نابجا از قسمت پائین طوقه و از دایره محیطیه حاصل میشوند و به تدریج بروی ریشه های مسن قرار میگیرند.

برگهای توت فرنگی: از نوع مرکب سه برگچه ای با حاشیه مضرس میباشد.عمر متوسط برگها بروی طوقه توت فرنگی ۵۶ روز است.پلاستوکرون برگها(فاصله زمانی بین ظهور نوک دو برگ متوالی در طول ساقه ۸ الی ۱۰روز میباشد.)

ساقه توت فرنگی :ساقه رونده یا دستک از اندام های رویشی بوده و در طی فصل رشد از جوانه های جانبی طوقه حاصل میشود.بوته های قوی ۱۰الی ۱۵ساقه رونده تولید میکنند.تشکیل و رشد ساقه های رونده در توت فرنگی در دمای بالا و طول روز بلند صورت میگیرد.هر ساقه رونده حاوی دو گره میباشد.اولین میان گره طویل تر از میان گره دوم میباشد.جوانه اولین گره به حالت رکود مانده ولی جوانه گره دوم هنگام تماس با خاک گیاه دختری را پدید می آورد.

گل وگل آذین در توت فرنگی:گلهای توت فرنگی بروی گل آذین از نوع  گرزن دوسویه(Dichasial cyme)قرار میگیرند.گرزن از نوع گل آذینهای رشد محدود بوده و گل اول در این قبیل گیاهان به King flower مشهور است واندازه آن بزرگتر از گلهای دیگر خواهد بود.عمدتا بروی هر گل آذین ۱۵عدد گل تشکیل میشود.که در گونه های مختلف فرق میکند.گل توت فرنگی حاوی ۱۰کاسبرگ،۵گلبرگ،۲۰الی ۳۵پرچم،۵۰الی ۵۰۰تخمدان ساده میباشد.تشکیل وتکامل قسمتهای مختلف گل از بیرون به طرف داخل انجام می گیرد.گونه ها ورقم های مختلف توت فرنگی را از لحاظ جنسیت گل به سه گروه عمده شامل گلهای دو جنسی ،گلهای ماده خالص و گلهای نر خالص تقسیم می کنند.در توت فرنگی پدیده نر زودرسی (پروتاندری)داریم ودر آن دگرگرده افشانی داشته و یا در اصطلاح آلوگام میباشد. 

میوه در توت فرنگی: میوه در توت فرنگی از نوع مجتمع چند فندقه ای میباشد.در این قبیل از میوه ها تخمدانهای زیادی بروی یک نهنج واحد رشد کرده ومیوه مجتمع تولید میکنند.هر میوه حقیقی توت فرنگی یک فندقه یا آکن خشک نا شکوفا  میباشد.میوه توت فرنگی کاذب بوده زیرا قسمت خوراکی آن نهنج گوشتی آن میباشد.اگر عمل گرده افشانی بخوبی انجام نگیرد،میوه ها ناقص یا بد شکل شده ویا از بین می روند.میوه از نوع نافرازگرا یا Non-climactirce بوده و دوره تقسیم سلولی تا زمان رسیدم میوه ادامه دارد.منحی رشد ونمو آن از نوع سیگموئید ساده میباشد.از زمان گلدهی تا رسیدن میوه ۳هفته طول میکشد.

هورمونهای موثر بر میوه در توت فرنگی:هورمون جیبرلین در توت فرنگی باعث کاهش گل و تولید میوهای کوچک شده اما هورمون اکسین باعث بزرگ شدن میوه توت فرنگی می شود. کاربرد مشتقات مصنوعی سیتوکنین ها بعد از برداشت محصول ،موجب پایداری سبزینه کاسبرگهای توت فرنگی می گردد.

طبقه بندی ارقام توت فرنگی بر اساس زمان گلدهی:بر اساس گلدهی ارقام توت فرنگی بر دو گروه  ارقام بهاره(June bearing)و ارقام همیشه بهار یا (Ever bearing)تقسیم بندی میکنند.ارقام بهاره به فتوپریود عکس العمل نشان داده و گل انگیزی در آنها در تابستان در طول روز کوتاه ودمای پائین(15 درجه سانتی گراد)توسط برگها القا میگردد.ارقام بهاره در مناطق معتدله پس از دریافت سرما در بهار سال بعد تولید میوه و گل مینماید.از ارقام ایرانی بهاره توت فرنگی میتوان رقم اتابکی را نام برد واز ارقام خارجی میتوان به Asieta ، Senga Giana ، Tioga و غیره اشاره نمود.اما ارقام همیشه بهار یا چهار فصل توت فرنگی حساسیتی به طول روز ندارند.و در تمام طول سال میوه میدهند.معمولا کشت ارقام چهار فصل محدود بوده و برای بازارهای محلی ارسال میگردد.زیرا میوه ریز دارند.در مناطق گرم در پائیز استولونهایی که در سرد خانه نگهداری شده اند را در زمین های اصلی می کارند.ارقام همیشه بهار به دو گروه اروپائی و آمریکائی تقسیم میشود.

حفظ بوته های توت فرنگی از سرما:برای حفظ بوته های توت فرنگی از سرما از پوشش پلاستیکی و یا کاه وکلش بروی بوته ها استفاده میکنند.

گونه های مختلف توت فرنگی:

1- توت فرنگی جنگلی:با نام علمی Fragaria vesca بوده و تعداد کروموزومهای آن 2n برابر14 میباشد.در شمال ایران به صورت خودرو بوده ودر اروپا نظیر فرانسه اصلاح گردیده و گونه اهلی از آن پدید امده است.

2-توت فرنگی معطر:با نام علمی Fragaria moschata بوده وتعداد کروموزومهای آن 2nبرابر 42 بوده وموطن اصلی آن اروپای شمالی میباشد.نسبت به گونه جنگلی از رشد قوی برخور دار میباشد.توت فرنگی معطر یک گونه هگزاپلوئید بوده که از تلاقی گونه جنگلی با گونه شرقی حاصل گردیده است.

3-توت فرنگی ویرجینیائی:با نام علمی Fragaria virginiana بوده ویک اکتاپلوئید میباشد.تعداد کروموزومهای ان 2n برابر 56 میباشد. بومی شمال شرقی آمریکا میباشد.از گونه های خزان دار ودوپایه محسوب میشود.ارقام میوه ده آن زود رس و در فصل رشد میوه دهی طولانی دارند.

4-توت فرنگی شیلی:با نام علمی Fragaria chiloensis بوده ویک اکتاپلوئید میباشد.بومی شیلی بوده و به فرانسه منتقل شده است.دارای برگهای ضخیم میباشد.توت فرنگی شیلی مقاوم به خشکی ولی حساس به سرما میباشد.

5-توت فرنگی آناناسی: با نام علمی Fragaria ananassa بوده واز دورگ گیری توت فرنگی ویرجینیائی به عنوان والد نر و توت فرنگی شیلی به عنوان والد ماده بدست آمده است.یک گونه اکتاپلوئید میباشد.توت فرنگی آناناسی دارای گلهای درشت وکاسبرگهای لوبدار میباشد.

6-توت فرنگی شرقی:با نام علمی Fragaria orientalis بوده و یک تتراپلوئید میباشد.

تکثیر توت فرنگی:تکثر توت فرنگی عمدتا توسط گیاهان دختری که در استولون ها قرار دارند صورت میگیرد.

گیاه مگس خوار

نام فارسی	گیاه مگس خوار
نام انگلیسی	Venus flytrap
نام تیره	Droseraceae
نام علمی	Dionaea muscipula J.Ellis

گیاهشناسی: گیاه مگس خوار بومی جنوب غرب آمریکا و بویژه ایالت کارولینا میباشد.از جمله گیاهان باتلاقی میباشد.از گیاهان نادر در طبیعت به شمار میروند.برگها بصورت رزت تا ارتفاع ۲۰سانتی متری بروی هم قرار دارند.گیاه مگس خوار یک اعجازی از طبیعت میباشد.اندام شکاری گیاه مگس خوار از یک برگ تغییر شکل یافته حاصل شده وبه صورت یک دندان عمل میکند.در دو فک بالائی و پائینی این اندام زائده های دندان مانندی وجود دارد که هنگام بسته شدن در هم فرو رفته و باعث جلوگیری از فرار قربانی می گردد.

چرا گیاه مگس خوار شکار میکند؟چون گیاهانی از این قبیل در باتلاقها و مردابها رویش میکنند. ودر این شرایط به علت غرقابی بودن وعدم وجود اکسیژن کافی، آمونیوم به نیتریت وسپس به نیترات تبدیل نمیشود.زیرا برای نیتریفیکاسیون وتولید نیتروژن به شکلی که برای گیاه قابل جذب باشد لازم به اکسیژن میباشد. و در طول هزاران سال گیاه در اثر انتخاب طبیعی برای جبران کمبود  نیتروژن خود از حشرات استفاده کرده است.

مکانیزم عمل برگهای دندانی شکل گیاه مگس خوار:گیاه مکس خوار در شرایط عادی به اصطلاح دهان خود را باز می نماید.این ساختار دهان مانند در حقیقت یک تله به حساب می آید.رنگ درون این دهان قرمز میباشد.و حاوی موادی بوده که حشرات را جذب خود می نماید.همچنین این موادی که حشرات را بسوی خود جذب مینماید شیره مانند می باشند.در درون این ساختار دهان مانند ،تارهای ظریفی وجود دارند. وقتی حشره برای استفاده از موادی که روی این قسمت دهان مانند وجود دارد بروی آن می نشیند، با کوچکترین تماس با این تارها قسمت دهان مانند بسته میشود با توجه به اینکه حشره در شیره نمی تواند حرکت کند بنابراین دهان بسته شده و اگر حشره بیشتر تکان بخورد یا به اصطلاح قصد فرار داشته باشد این ساختار دهان مانند با فشار بیشتری از فرار آن جلوگیری می نماید.سپس اسیدهای هضم کننده ای از گیاه در دهان ترشح میشود و این اسیدها بافت بدن مگس را تجزیه ودر نهایت نیتروژن آن به همراه سایر مواد جذب حشره میشود.سپس بعد از چند روز این اندام دهان مانند گیاه حشره خوار باز شده و تفاله و قسمت های از بین رفته حشره در آن نمایان میشود.شاید این تارهای ظریفی که در سطح ساختار دهان مانند گیاه حشره خوار وجود دارد در حین تماس با مگس ها تولید جریان الکتریسته نموده و گیاه متعاقب آن دهان خود را می بندد.

دانستنی ها:جالب است بدانید که اگر بنا به هر دلیلی تارهای ظریف روی ساختار دهان مانند گیاه تحریک شوند حتی اگر حشره ای هم داخل آن نباشد ،دهان بسته شده وبعد از چند روز باز میشود.

هدف از پرورش گیاه مگس خوار:به خاطر کنجکاوی و نیز مکانیسم حیرت انگیز بودن آن به عنوان گیاه گلدانی استفاده میشود.

گرده افشانی در گیاه مگس خوار:خیلی جالی است که گیاه مگس خوار به خاطر گرده افشانی گلهای خود ، دم گل طویلی ایجاد می نماید تا گل در ارتفاع بیشتری نسبت به اندام شکار خود باشد تا حشرات در دام نیفتند! تا بتواند عمل گرده افشانی را انجام دهد.این از اعجاز طبیعت میباشد.پس از پایان عمل گرده افشانی ،گیاه حشره خوار تولید بذرهای سیاه رنگی می نماید.گلهای آن در روزهای بلند تابستان ظاهر میشود.

خاک مناسب برای پرورش گیاه مگس خوار:مناسبترین خاک برای پرورش گیاه مگس خوار ماسه با سیلیکات فراوان میباشد.محیط کشت باید اسیدی باشد.

آبیاری بستر کشت:به آب فراوانی در خاک نیاز دارد و در واقع باید آب همیشه  در دسترس ریشه های آن باشد.

نور:به نور کامل نیاز دارد. حتی نور مستقیم آفتاب را می پسندد،و در زمستان نور تکمیلی می دهیم.

دما:دمای بهینه رشد و گلدهی بالای ۲۲درجه سانتیگراد میباشد.

تکثیر گیاه حشره خوار:توسط بذر براحتی تکثیر میابد.و در صورت تکثیر با بذر بعد از ۵تا ۷سال گل میدهد.در صورت تکثیر با کشت بافت ۱۱تا ۱۳هفته بعد گیاه آماده فروش یا انتقال به جای دیگر میباشد.

نگرانی ها:اخیرا مقاله ای در مورد گیاهان شکارچی حشرات که در کشور سوئد تحقیق و به چاپ رسیده را خواندم.محتوای مقاله این بود که بر اثر ورود ترکیبات نیتراته زیاد توسط کشاورزان به خاکهای زمین کشاورزی و آبشوئی و انتقال آنها به جاهای که گیاهان حشره خوار به صورت وحشی در آن زندگی میکنند باعث شده که در زندگی و شکاراین گونه های نادر اختلال ایجاد شود زیرا با فراهم شدن نیتروژن در خاک این گیاهان ، در مکانیزم شکار گیاه اختلال بوجود آمده است وگیاه نمی تواند بخوبی شکار کند زیرا نیتروزن در خاک وجود دارد.وجود ترکیبات زیاد نیتروژنه در خاک سبب رشد علفهای هرز مجاور این گیاهان شده وباعث کاهش نور در آن منطقه میشوند واین عمل به ضرر گیاه حشره خوار تمام خواهد شد. در این آزمایش مشخص شد که گیاهان حشره خوار با وجود زیاد بودن نیتروژن در خاک از آن بیشتر استفاده میکنند تا شکار ! شاید در آینده با افزایش این ترکیبات در خاکها احتمالا دیگر گیاه حشره خوار شکار نکند!

آزالیا

نام فارسی	آزالیا
نام انگلیسی	Azalea
نام تیره	Ericaceae
نام علمی	Rhododendron simsii

گیاهشناسی آزالیا:جنس رودندرون حدودا 700 گونه گیاهی دارد که گونه آزالیا یکی از آنها میباشد.از گلهای زیبای گلدهنده گلدانی میباشد (Flowering pot plants).در آزالیا رقم ها و هیبریدهای زیادی موجود است.گلها د رکنار جوانه های انتهائی باز میشوند.دارای رقم های پرپر و کم پر و رنگهای متنوع میباشد.عموما آزالیا را به دو دسته گل درشت و گل ریز تقسیم بندی میکنند.

نیازهای نوری و دمائی آزالیا:عموما آزالیا در نور گلدهی خوبی دارد و در تمام مدت پائیز و زمستان در نور کامل رشد و نمو کرده و گلدهی خوبی خواهد داشت.بهترین دما برای آزالیا در شب حدود 10 درجه سانتی گراد و در روز حداکثر تا 18 درجه سانتی گراد میباشد.

خاک مورد نیاز برای پرورش آزالیا:از جمله گلهائی است که در هر خاکی رشد میکند ولی باید به خاطر داشته باشیم که در خاکهای اسیدی رشد ونمو آن بهتر و بیشتر خواهد بود. محدوده PH آن 5 تا 5.5 میباشد.

تکثیر آزالیا:عموما از طریق قلمه های نیمه چوبی است.قلمه های سبز و نرم آن در شرایط گلخانه می پوسند.معمولا زمان قلمه گیری در تابستان بوده وقلمه های آزالیا را در مخلوطی از خاک ماسه وپیت کشت نموده وریشه دار مینمایند.دما در بستر معمولا 18 درجه سانتی گراد میباشد.در گلخانه ای که فاقد سیستم مه پاش میباشد میتوانیم محیط کشت را تاریک کرده و دما را پائین بیاوریم و در این شرایط رطوبت محیط افزایش میابد.

مشکلات در پرورش گل آزالیا:آزالیا دارای برخی از مسائلی در پرورش خود دارد که به آنها اشاره میکنیم.

زرد شدن برگ انتهائی در آن ناشی از کمبود آهن میباشد.در برخی ارقام جوانه های گل باز نمیشوند که آن ناشی از رشد بیش از حد جوانه های پائین تر است.آبیاری زیاد و هوای گرم نیز میتواند در این عارضه دخیل باشند.ریزش برگها ناشی از خشک شدن خاک گلدان ویا آبیاری زیاد میباشد.عارضه رنگ مسی آزالیا ناشی از شدت نور بالا ویا کمبود نیتروژن میباشد.در اثر تاریک یا نور ناکافی تعداد گلها در شاخه های پائینی کاهش میابد.

بگونیا

بگونیا
نام انگلیسی	Begonia
نام تیره	Begonia spp
نام علمی	Begoniaceae

گیاهشناسی بگونیا:بگونیاها از نظر شکل و رنگ بسیار متنوع بوده و انواع مینیاتوری تا درختچه ای و خزنده نیز دارند.عموما از آنها به عنوان گیاه گلدهنده گلدانی استفاده میشود.گلهای انها تک پایه بوده و برگ حالت نامتقارن دارد.در تیره بگونیاسه 1200 گونه موجود میباشد که امروزه ارقام زیادی به لحاظ هیبریداسیون و جهش ها بوجود آمده اند.گلها به صورت خوشه ای بوده ودارای براکته هایی در پائین گل هستند.4 عدد گلبرگ داشته که دو تای بالائی بزرگ ودو تای پائینی کوچک هستند.در کنار دمبرگها دو عدد برگچه نیز مشاهده میشوند.تخمدان در بگونیاها دارای 3 عدد برچه میباشند.بومی مناطق گرمسیر استوائی هستند.جنس بگونیا توسط شخصی به اسم چارلز پلومیر در سن دومینگو در سال 1690 میلادی شناخته شد و وی نام استاد خویش میشل بگون را برا آن نام نهاد.از نظر باغبانی بگونیا ها را به سه قسمت تقسیم بندی نموده اند که در ذیل به آن اشاره خواهیم داشت:

1-بگونیاهای معمولی:

دارای ریشه های افشان بوده و مهم ترین گروه بگونیاها میباشند.گونه هائی همیسه سبز میباشند.بگونیای همیشه گلدار با نام علمی Begonia semperflorens که حالت بوته ای داشته و کوچک است از این گروه اند.گلدهی آنها تحت تاثیر طول روز و دمای خاصی نیست از این رو در منازل اکثر ایرانی ها نگهداری شده و به گل میروند.گلها در آنها به رنگ سفید مایل به صورتی میباشد.از دسته بگونیاهای معمولی میتوان به بگونیائی با نام علمی Begonia metallica و در ضمن بگونیای عروس با نام علمی Begonia argenteo guttata را نامبرد.تکثیر بگونیاهای معمولی عمدتا توسط بذر،قلمه برگ وقلمه ساقه صورت می پذیرد.

2-بگونیاهای ریزوم دار:

دارای ریزوم بوده و گل درآنها به شکل خوشه با دمبرگ بلندی میباشند.این دسته دارای گلهای کوچک و کم پر در زمستان و اوایل بهار ظاهر میشوند.بعضی دارای ریزوم افقی و بعضی دارای ریزوم عمودی هستند.از این گروه میتوان به بگونیای رکس با نام علمی Begonia rex و بگونیای صلیب آهنی با نام علمی Begonia mosoniana را نام برد که عمدتا توسط قلمه ساقه و قلمه برگ تکثیر میابند.در تکثیر به صورت قلمه برگ ، برگها را به شکل قطعه مثلثی شکل در اورده و یک ضلع آن را در خاک قرار میدهند.در بگونیای رکس رگبرگ اصلی برگ را قطع نموده وبرگ را پشت در خاک میخوابانند وبا استفاده از سوزن آنرا در خاک سفت مینمایند.

3-بگونیاهای ریشه ژوخه ای یا پیازی:

در تابستان گل داده و در زمستان وارد رکود میشوند. اندام زیر زمینی انها دارای ریشه قطور و پیاز مانندی است.این گروه شامل بگونیاهای خوشه ای و مجنون میباشند.در گلکاری فضای بیرون در زیر سایه نیز از آنها استفاده میشود.در این دسته میتوان از بگونیای با نام علمی Begonia tuberhybrida و بگونیائی با نام علمی Begonia lorraine که دارای خطهای قهوه ای ایست را نام برد.نوع اخیر خزان دار میباشد. تکثیر این دسته از بگونیاها توسط قلمه ساقه و تقسیم ریشه ژوخه ای صورت میگیرد.

---

نیازهای بگونیا:به نور مستقیم آفتاب نیازی ندارند.عموما حساس به سرما هستند ولی دربین آنها بگونیای همیشه گلدار از همه به سرما مقاومتر میباشد.احتیاج به خاک سبک و غنی از مواد هوموسی و آلی دارند.دمای شب 18 درجه سانتی گراد و دمای روز 25 درجه سانتی گراد در پرورش آنها مناسب میباشد.بگونیاهای رکس نیاز به محیط گرمتری دارند.

---

دراسینا

گياه دراسنا

این گیاه دارای 40 گونه می باشد . سه گونه معروف آن D. massangeana (دراسنای برگ بلالی ) ،   D. fragrans (دراسینای خون سیاوشان ) و D. marginata (دراسنای پرچمی ) که بومی نواحی گرمسیری و مرطوب است . برگ ها در گونه های مختلف فرمی متفاوت دارند . ممکن است شمشیری و نوک تیز و یا وجود نوارهای سفید و نقره ای در حاشیه برگ ها و یا یکدست سبز می باشند . ارتفاع برخی از گونه ها در فضای آزاد بین 4 تا 5 متر هم می رسد .

نیازهای اکولوژیکی :

نور : متوسط تمامی گونه ها نیاز به نور کافی و غیر مستقیم دارند . در غیر این صورت برگ ها دچار رنگ پریدگی مخصوصا در واریته هایی که برگ های رنگی دارند .

حرارت : زیاد ،  در شب حداقل 19 – 13 و در روز حداکثر 25 درجه سانتی گراد . سرمای بیش از حد سبب پوسیده شدن ساقه و یا ریزش برگها و گرمای شدید هم برگ ها دچار سوختگی شده و سقوط می کنند . 

آب : متوسط ، مراقب باشید گیاه نسبت به تشنگی حساس است و در صورت بروز این مشکل برگ ها در حاشیه زرد و سپس قهوه ای می گردد و نهایتا سقوط می کند . در تابستان هر هفته 3 بار و در زمستان هفته ای یک بار آبیاری نمایید .

رطوبت : 60 تا 70 درصد . در تابستان هر هفته 3 بار رطوبت دهی نمایید و در زمستان هر هفته یک بار . کمبود رطوبت سبب سوختگی در برگ ها و به طور کلی عدم شادابی گیاه را در پی خواهد داشت . 

PH خاک :  قلیایی 8 – 7 .

ازدیاد : قلمه ساقه که حداقل دارای دو برگ باشد در تمامی فصل ها امکان پذیر است به خصوص در زمستان خوابانیدن هوایی و یا از طریق کاشت بذر در فصل رشد رویشی .

کود : از کودهای استاندارد بر حسب میزان مصرف هر 30- 15 روز یک بار تا اواخر تابستان کود دهی نمایید . در صورت وجود کمبود مواد غذایی برگ ها ریز مانده ،رشد عمومی گیاه مختل می گردد (به خصوص در فصل بهار ) .

خاک : خاک باغچه ، خاک برگ و ماسه . خاک و گلدان گیاه دراسینا باید هر دو سال یک بار تعویض گردد ولی در حین انجام این عملیات مراقب باشید به ریشه ها آسیب وارد نشود چون حساسیت گیاه به این نوع تنش بالاست .

نکته : با قطع جوانه انتهایی در برخی از گونه ها می توانید گیاه را چند شاخه نمایید . هم چنین برای جوان کردن گیاه هرس در بهار و تابستان را فراموش نکنید .

آلسترومیا

آلسترومریا

نام علمي    Alstroemeria  spp                             

خانواده     ALSTROMERIACEAE

گياه دائمي با ريشه هاي غده اي كه گلهاي زيبا و فراوان آن در فصل تابستان ظاهر مي شوند و گلها داراي عمر طولاني بوده و به صورت گل بريده مورد استفاده قرار مي گيرند.

نکات مقدماتی

آلسترومریا از ابتدا به خاطر گلهای شاخه ای زیبایش کاشته می شد. گل های آلرسترومریا دارای مجموعه ی وسیعی از رنگهای ارغوانی، بنفش کمرنگ، قرمز، صورتی، سفید، نارنجی، زرد و دورنگی است. به علاوه گلها عمر طولانی دارند که 2 تا 3 هفته طول می کشد. از خصوصیات خوب آلسترومریا این است که سرما را ترجیح می دهد. برتریهای دیگر آن این است که بعد از شروع گلدهی تداوم و دوره ی گلدهی آن مناسب و دارای عملکرد گلدهی بالاست. اخیراً، آلسترومریا به عنوان گیاهان گلدانی و گلهای باغی معروف شده است. در باغ و رد مناطق گرمتر از نواحی آب و هوایی آمریکا(منطقه 6)، به عنوان گیاهان بادوام و علفی رشد می کند. در مناطق سردتر، به صورت یکساله یا چند ساله حساس هستند. به طور معمول گیاهان در اواخر بهار شروع به گلدهی می کنند و تا پایان تابستان یا آغاز پاییز گلدهی آنها ادامه دارد . در باغ و در آفتاب کامل می توانند رشد کنند، اما برای آنها مناطقی که تا حدی سایه دارند مناسب تر است. ارتفاع آنها به کولتیوار و شرایط نوری وابسته است.و در دامنه ای از 30 تا 100 سانتی متر قرار دارد. آلسترمریا سردی هوا، زهکشی خوب و محیطهایی با مواد آلی زیاد را ترجیح می دهد.

جنبه های عمومی                                

خصوصیات، انتشار و طبقه بندی گیاهشناسی

آلسترومریا به زیر مجموعه ی تک لپه ایها و خانواده ی آلسترومریا سه تعلق دارد. قبلاً آلسترومریا به خانواده آماریلیدا سه و لیلیا سه تعلق داشت.

سیستمهای اصلی تکثیر:

در روش سنتی، گیاهان آلسترومریا از طریق تقسیم ریزومهای گیاه که به صورت کلنی توسعه یافته اند تکثیر می شوند. این تکثیر با تقسیم متوالی هر 10 تا 12 هفته در اتاق تکثیر انجام می گیرد. حفظ رشد رویشی برای تکثیر سودمند است. اگر گیاهان در یک بستر ثابت که برای تولید گلهای شاخه ای نیز استفاده می شود، تکثیر شوند، سکوب چند روز قبل از تقسیم باید حدود 10تا 15 سانتیمتر کوتاه شود. در هنگام تقسیم، بخشهای مسنتر ریزومها از بین برده می شوند.

به دلیل سرعت کند تکثیر به وسیله ی تقسیم ریزوم، روش ریزازدیادی مشهور ترین فرآیند تجاری برای تکثیر این گیاه است. در کشت بافت، هر 4 هفته گیاهان می توانند 4 تا 7 برابر شوند. به علاوه با این روش، به طور پیوسته گیاهان عاری از ویروس و سای ربیماریها می توانند تولید شوند.

به طور معمول از تکثیر آلسترومریا به وسیله ی بذر به علت تغییر پذیری ژنتیکی و مشکلات جوانه زنی بذر که وجود دارد، باید پرهیز شود.

 

اصلاح نباتات : (اهداف و مسائل خاص)

آلسترومریا به وسیله ی حد اقل هشت شرکت آمریکایی و هلندی به اضافه ی چندین اصلاح کننده ی خصوصی، اصلاح شده است. بعضی کولتیوارهای تجاری در نتیجه ی جهش حاصل شده اند که پلی پلوئیدهای گونه های طبیعی می باشند. اخیراً از آنجا که گونه های بیشتری در دسترس اصلاح کنندگان قرار دارد، اصلاحاتی از تلاقیهای بین گونه ای و تلاقیهای داخل گونه ای حاصل شده است. در آزمایشگاه تکنیکهای نجات جنین به کار گرفته شده تا به این نوع اصلاح کمک شود. اکنون اهداف اولیه ی اصلاح کنندگان شامل فرم رشد و داشتن گیاهانی درشت تر، ایجاد گلهایی با تداوم گلدهی در طول سال، عطر گل، فرم رشد تراکم، و رنگهای جدید گل می باشد. به علاوه تولید لاینهای نر عقیم که برای داشتن هیبرید  مورد نیاز است، هدف مورد نظر و جدید اصلاح کنندگان می باشد. متأسفانه، آلسترومریا ویروسی دارد که به وسیله ی بذر منتقل می شود و گیاهان مادری خالص برای جلوگیری از انتقال این ویروس مورد نیاز اند. کروموزومهای آلسترومریا خیلی بزرگ و نمونه ای از آمار یلیدا سه و لیلیا سه هستند. تعداد کروموزومهای پایه (منوپلوئید)  است. این جنس با توجه به دوره ی کوتاهی که روی آن مطالعه شده است، فرصت زیادی برای اصلاح و بررسیهای ژنتیکی دارد.

نیازهای زراعی :

مواد آلی، زهکشی خوب، و خاک نرم و پوک، بهترین محیط برای ریزومهای آلسترومریا است. خاک، پرلایت، رس ژلاتینی، و شن برای سیستمهای تولیدی بسته موفق آمیز بوده است. بستر گیاهانی که برای تولید گلهای شاخه ای به کار میروند باید 15 تا 20 سانتیمتر عمق داشته باشند. وجود این عمق به ریشه ها اجازه می دهد که در دوره ی تولید 3 تا 4 ساله بتوانند به خوبی رشد کنند. ریزومها به صورت سطحی کشت می شوند و نقطه ی رشد آنها فقط در 7 تا 10 سانتی متری از سطح خاک قرار می گیرد.  مكان آفتابي و محفوظ از باد و باران، خاك غني از مواد آلي و داراي زهكشي خوب، حداقل دماي قابل تحمل آن ۱۵- درجه سانتيگراد است ولي در زمستانهاي سرد بايد روي غده هاي در حال استراحت گياه را با يك لايه خاك پيت و يا خشك پوشاند.

 

 

کاکائو

کاکائو

ادامه نوشته

فلفل

فلفل زینتی
مشخصات: اسم علمی فلفل زینتی Capsicum annuum، از خانواده solanaceae می باشد. گیاهان گلدانی فلفل زینتی را می توان در فصل تابستان، خارج از گلخانه نگاهداری کرد. گونه مذکور، یکساله بوده و بومی نواحی گرم امریکا است. برگهای فلفل زینتی سبز نسبتا روشن و مستطیلی شکل می باشند. کولتیوارهای گوناگون این گونه دارای میوه هایی به اشکال مختلف مستقیم یا آبشاری است. رنگ میوه های یک بوته ممکن است قرمز، زرد و یا سبز باشد.

مراقبت: این گیاه به نور متوسط تا زیاد، حرارت بالا، خاک همیشه خیس، رطوبت ۵ تا ۷۰ درصد و خاک قلیایی احتیاج دارد.

کود: کود مورد نیاز فلفل زینتی را نمی توان به میزان ۳ گرم در لیتر، هر دو هفته یکبار، از اردیبهشت تا شهریور، مصرف نمود.

خاک: مخلوطی از دو قسمت کود دامی پوسیده، یک قسمت خاک باغچه و ماسه برای پرورش این گیاه مناسب و مطلوب می باشد.

ازدیاد: برای تکثیر این گیاه، می توانید بذرها را در اواخر زمستان و اوایل بهار در طرف کم عمقی، حاوی کمپوست مخصوص بذر بکارید و خاک را مرطوب نگاه داشته و روی آن را با شیشه یا پلاستیک بپوشانید. بعد از رشد نشاءها آنها را به گلدان اصلی حاوی کمپوست گلدانی منتقل کنید.

عوارض و درمان: اگر در طول مدت رشد این گیاه مشاهده کردید برگها پرپشت وسر حال هستند اما گل ظاهر نمیشود. گیاه را به گلدان کوچکتری منتقل کنید زیرا کاپسیکوم دوست دارد ریشه‌هایش در هم باشند. احتمالا گلدان اصلی خیلی بزرگ است. اگر نور محیط کافی نباشد میوه های فلفل زینتی زرد باقی می مانند و قرمز نمی شوند. این گیاه نور مستقیم را به راحتی تحمل میکند. شاخه های دراز و بد شکل فلفل زینتی معرف هوای گرم محیط گرم است. گلدان را به محل خنک تری برده و با آب فاقد املاح و کاملا ولرم غبار پاشی کنید. همچنینن هوای خیلی گرم و یا آبیاری بیش از اندازه باعث زرد شدن تمام برگها و سقوط آنها میشود. اگر برگها پژمرده شوند و سقوط نمایند باید گیاه رابه محل پر نورتری منتقل کنید. برگهای جدید گیاه در اثر فعالیت حشره آفت، بد شکل و چسبناک میشوند. گیاه را با سم حشره کش نفوذی سمپاشی کنید. در صورتی که ببینید رشد گیاه متوقف شده، بدانید هوا سرد است بنابراین باید گلدان رابه محل گرمتری ببرید. برگهای فلفل زینتی در اثرهوای سرد یا صدمه مربوط به مواد براق کننده شیمیایی، ممکن است سیاه شوند. اگر هم با زردی برگها مواجه شدید، فورا آبیاری کنید احتمالا گیاه تشنه است کنه ریز قرمز برگها را زرد وتار عنکبوتی میکند، سطح زیرین برگها رابا اسفنج نرم تمیز کنید و یا هر دوهفته یکبار، باسم کنه کش، گیاه را سمپاشی نمایید.

 

کاکتوس

اطلاعاتی راجع به گل كاكتوس

 

اكثر این گیاهان را كاكتوس ها و یا دیگر گیاهان گوشتی تشكیل میدهند. این گیاهان در سرتاسركره زمین از بیابانهای خشك آمریكا و آفریقا تا انتهای قاره آسیا به چشم میخورند و عجیب اینكه شكل جالب و گلهای لطیف و فوق العاده زیبا و رنگین این گیاهان بیش از حد دل انگیز و سحرآمیز است و نظر هر بیننده را بخودجلب می كند .

رویشگاه های طبیعی اكثر این گیاهان در نقاطی از بیابان های خشك كره زمین قرار دارد كه میزان بارندگی در آنها بسیار كم است و سالیان سال حتی قطره بارانی در آن نمیبارد ولی وجود این گیاهان گوشتی و برخی كاكتوس ها می توانند چنین شرایط سخت زیستی را با بردباری شگفت انگیز تحمل نمایند و زنده و زیبا بمانند . نگهداری و پرورش ، مراقبت و تكثیر این گیاهان نیز بسیار آسان است واین خود باز هم امتیاز بزرگی برای آنها بشمار میرود . در قرن بیستم توجه مردم جهان به كسب اطلاعات هرچه بیشتر دربارهٔ این گیاهان بطور قابل ملاحظه ای بالاتر رفته است . بطوریكه با تشدید پدیده آپارتمان نشینی در جهان و كمبود فضای كشت و كار گیاهان برای شهرنشینان ، پرورش و نگهداری گیاهان كم نیاز جالب و زیبا اهمیت خاصی پیدا كرده است . تأسیس حرارت مركزی ( شوفاژ ) در منازل و آپارتمان ها نیز محیط بسیار مساعدی در منازل و آپارتمان ها برای نگهداری و پرورش این قبیل گیاهان بوجود آورده است . تجربه نشان داده است كه اكثر گیاه گوشتی و كاكتوس ها را میتوان در شرایط منزل و آپارتمان بخوبی نگاهداشته و وادار به گل دادن نمود .

در كشور ما ایران تا ۳۰ ـ ۴۰ سال اخیر گیاهان این گروه چندان مورد توجه نبود ولی اخیرأ همگام با مردم جهان ، دوستداران و خواستاران بسیاری برای این گیاهان در كشور ما بوجود آمده و بر تعداد جمع آوری كنندگان و پرورش دهندگان این گیاهان افزوده شده است . گیاهان گوشتی و كاكتوس ها همه یك جور نیستند و هریك به جنس یا تیره ای از گیاهان تعلق داشته و دارای ویژگی خاصی است كه دانستن آنها كار نگهداری و تكثیر گیاه را آسانتر مینماید. علاوه بر شكل ظاهری شیوه رویش ، زمان گل دادن ، میزان تولید گل و غیره در آنها با شرایط محیط زیست به شدت بستگی دارد . دانشمندان گیاه شناس هریك از گونه های این گیاهان را با نام علمی و ویژگیهای گیاهی می شناسند . ولی اشخاص با ذوق كه به جمع آوری این گیاهان می پردازند ، آنها را غالبأ با مقایسه شكل ظاهری و از روی شباهتی كه بهم دارند ، تمیز میدهند .

در برخی از این گیاهان شكل ظاهری نیز در سنین جوانی و پیری متفاوت است و این پدیده مشكل بزرگی از نظر شناخت و تشخیص آنها بوجود می آورد . تكثیر غالب این گیاهان به وسیله كاشتن بذر است ولی میتوان گونه هائی از آنها را به وسیله قلمه زدن و پیوند نیز زیاد كرد . شكل ، اندازه و زمان گل دهی و شیوه ازدیاد كاكتوسها و گیاهان گوشتی در گلدان و در باغها با آنچه كه در طبیعت و رویشگاه های طبیعی صورت میگیرد ، بسیار متفاوت است . البته در رویشگاه های طبیعی ابعاد این گیاهان بزرگتر است و حتی آنها گاهی گیاهان غول آسائی را مانند درختان جنگلی تشكیل میدهند . مردم عادی همه گیاهان گوشتی راظاهرأ جزء كاكتوسها بشمار میآورند. ولی باید دانست كه همه كاكتوسها گیاهان گوشتی هستند ، در صورتیكه همه گیاهان گوشتی جزء تیره كاكتوسها نیستند و برخی از آنها جزء تیره های دیگر گیاهی مانند : تیره سوسن ها ، آناناسها ، آماریلیسها ( نرگس ها ) و غیره میباشند .

بهرحال از ویژگیهای همه این گیاهان این است كه آنها روشنائی پسند هستند و شدت و مدت تابش نور خورشید در شیوه رویش و گلدهی آنها بسیار مؤثر است . برخی از آنها نیز از آفتاب شدید لطمه بسیار میبینند و سایه روشن را ترجیح می دهند . آبیاری فراوان و مداوم باعث رشد سریع و افزایش بافتهای گیاهی آنها شده و مانع گل دادن به موقع و منظم آنها میگردد . مراقبت های لازم : اكثر گیاهان گوشتی و كاكتوس ها پس از گذراندن استراحت زمستانی در فروردینماه فعالیت و رشد خودرا آغاز میكنند . بویژه این شروع رویش از نیمه دوم فروردین ماه به بعد شدیدتر میشود. بنابراین شایسته است كه این مرحله از زندگی كاكتوسها و گیاهان گوشتی مورد توجه قرار گیرد . در این ماه كه فصل زمستان را پشت سر گذاشته گیاه در گلدان بوده خاك آن مرتبأ شسته شده ، گلدان از ریشه گیاه پُر شده و عرصه زندگی برای دوره جدید رویش گیاه تنگ تر شده است . بنابراین باید آنرا از گلدان زمستانه بیرون آورد و به تناسب بزرگی بوته آن ، گلدان جدیدی را برای آن در نظر گرفته و گلدان را عوض كرد . با تعویض گلدان ، ریشه در مجاورت خود خاك جدید و غنی و حاصلخیز پیدا كرده و به راحتی رشد خود را آغاز می نماید و حاصل رشد آن گسترش قسمت های گیاه می باشد .

برای كاشت این گیاهان گلدانهای سفالی معمولی با ابعاد متفاوت بهترین گلدانها هستند زیرا از جدار متخلخل آنها اولا رطوبت اضافی گلدان به بیرون نشت كرده سلامت ریشه گیاه را تأمین می كند و ثانیأ هوا میتواند وارد فاصله خاكدانه های گلدان شده و در اطراف ریشه تهویه كافی صورت گیرد . در برخی از كشورهای اروپایی و صنعتی كه گلدانهای سفالی كم است كاكتوسها و گیاهان گوشتی را معمولا در ظروف و گلدانهای پلاستیكی میكارند ولی باید گفت كه در این صورت رشد گیاه كاهش یافته و گیاه ضعیف و ناتوان می گردد و مدتهای مدیدی كوچك و بدون گسترش باقی میماند . از نظر خاك كاكتوسها به خاكهای آلی و كودهای حیوانی زیاد نیاز چندانی ندارند و در روی خاكهای معدنی نیز بخوبی می رویند و گل میدهند .

▪ بنابراین برای انتخاب خاك گلدان آنها مخلوطهای زیرین را پیشنهاد میكنیم كه بر حسب در دسترس بودن میتوان از آنها استفاده نمود.

۱ خاك باغچه یك قسمت ، ماسه رودخانه یك قسمت ، خاكروبه (پوسیده زباله یا كمپوست ) یك قسمت

۲ گاهی شركتهای تولید گل و گیاه ، خاكهای مورد نیاز گلدانهای كاكتوسها و گیاهان گوشتی را از پیش آماده و در كیسه هایی به خریداران عرضه میكنند .

▪ تركیب این خاكها معمولا عبارتست از:

خاك رس یك قسمت ، ماسه رودخانه یك قسمت ، خاك آوار یك قسمت .

ودر صورتیكه خاك رس در دسترس نباشد مقداری خاكستر چوب به آن اضافه می كنند . یاد آوری می كنیم كه خاك رس و خاكستر چوب هریك دارای مقادیر كافی از مواد معدنی غذایی گیاهان مانند : سیلیس ، پتاسیم ، سدیم ، آهك ، فسفاتها وغیره در بر دارند كه جذب این مواد توسط گیاهان در استقامت آنها و همچنین در خوش رنگ شدن گل و ازدیاد گلها و غیره اثرات رضایت بخشی دارند

. ۳ ـ خاك زباله ( كمپوست ) پوسیده یك قسمت ، مقداری پیت (خاك مخصوص گلكاری كه تا مدتی رطوبت متعادل را در خود نگهمیدارد ) و یك قسمت ماسه رودخانه .

مقدار خاك رس باید فوق العاده كم باشد چون عده ای از گیاهان گروه كاكتوسها وگیاهان گوشتی از جمع شدن رطوبت در خاكهای رسی آسیب میبینند. بهرحال تعویض گلدان سبب می شود كه كاكتوسها و گیاهان گوشتی بزودی گسترش یافته و بزودی گلدار شوند و گلهای زیبا و درخشان و فراوان تولید نمایند .

ادامه نوشته

گل ارایی

گل‌آرایی با گل‌های خشك 

 

ادامه نوشته

گل میمون

 

گل میمون

 

 

گل میمون (نام علمی: Antirrhinum majus یک گونه گل است.

گل میمون یکی از گلهای زینتی است که در باغبانی بسیار معمول است و در فصل تابستان با گلهای رنگارنگ و مخملی خود جلوه خاصی به باغچه ها می دهد.

این گیاه از جنس Antirrhinum و متعلق به خانواده scrophulariaceae میباشد. از گلهای زینتی دیگری که از این خانواده در باغبانی معمول است گل انگشتانه Digitalis و گوشی calceolaria را می توان نام برد.

تاج خروس

تاج خروس

Celosie
گل تاج خروس ياCelisia L. هم نوعي از گل زلف عروسان و جنسي از خانواده تاج خروسها يا آمارانتاسه Amaranthaceae ميباشد كه بلندي آن در انواع مختلف به يك متر مي رسد

انواع مختلف تاج خروس :
1 ـ تاج خروس پابلند( نقره اي) يا سليسيا آرژنتا C. argentea : به بلندي يكمتر با برگهاي سبز تيره كمي متمايل به قرمز ، با گلهاي قرمز با نقش سفيد اين گونه داراي واريته هاي متعددي ميباشد .از همه اقسام اين گونه معروفتر كه از قديم در ايران كاشتن آن مرسوم بوده ميباشد .

2– تاج خروس پا كوتاه(نقره اي)كريستاتاC . crete de coq(C.cristata ) : كه گياهي به بلندي 20 تا 50 سانتيمتر و از انتهاي ساقه آن تاج بزرگ و پهني كه لبه آن چين چين ميباشد بيرون ميآيد و بعلت آنكه كاملا شبيه تاج خروس معروف به چهل تاج است به اين نام معروف شده .
روي اين تاج را هزاران گلهاي كوچك غير معلوم فشرده بيكديگر پوشانده كه رنگ آنها زرد طلائي ، ارغواني ، صورتي ، قرمز ، نخودي و غيره بسته به جورهاي مختلف است .

2ـتاج خروس آرژانتا ژاپونيC. cristata variegatajaponica: كه تاج آن مانند پرهائي كه قديم اروپائيان به كلاه نصب ميكردند ميباشد .
اين جور بوته اش با بوته تاج خروس يكي است ولي بجاي يك تاج كه روي بوته تاج خروس است روي هر شاخه از اين كياه كه به فراواني ميرويد خوشه هاي سبك پَر مانند كه پوشيده از گلهاي ريز زيادي بهمان الوان مذكور در بالا است ديده ميشود .
اندام بوته آن مخروطي شكل و كاملا متمايز با جور اول ميباشد .
بذر اين دوجور را نيز اوائل فروردين تا ارديبهشت روي خزانه كه از خاك سياه و سبك آماده شده باشد كاشته پس از آنكه بوته ها به اندازة 5 تا 6 سانتيمتر شدند آنها را به محل اصلي منتقل ميسازند .
برگهاي جوان اين گياه خوشمزه و قابل خوردن است و بذر آن نيز از نظر مواد پروتئيني از ذرت و ارزن بيشتر مواد پروتئيني دارد و برشته آن بسيار خوشمزه ميباشد .

 

3 ـ تاج خروس شيلدسي ئي C. childsii : اصل اين گونه از كشور هند است با تاجهاي زرد درخشان .
4 ـ تاج خروس تومپو زوني ئي C. thompsonii : اين گونه به بلندي 60 سانتيمتر مي رسد .
گلهاي آن بصورت تاجي به رنگ قرمزدرخشان ومنقش ميباشد .
شايد شماهم اين گياه را براي زينت در باغچه كاشته ايد و يا به طور خود رو در باغچه ديده ايد ولي بدون استفاده از برگهاي جوان و بذر آن بوته ها را در آخر فصل بدست خزان سپرده ايد ، در حالي كه در هزاران سال قبل كشاورزان و قبايلي در مكزيك اين كياه را مي كاشتند و از بذر آن براي تغذيه استفاده مي كردند و حتي در سال 1519 ميلادي انبارهائي كه پر از بذر تاج خروس بود در مكزيك پيدا شد .
بوته تاج خروس در مقابل كود هاي شيميائي و ساير كودها حساس است و خيلي زود آسيب مي بيند براي آنكه بوته اين گياه خوب رشد كرده گلش درشت شود كافيست كه آنها را در محل آفتاب گير در خاكي كه از مخلوط خاك سياه ، باغچه و خاك برگ پوسيده درست تشكيل شده باشد كاشت ، و روزهاي گرم چنان آبياري كنند كه پاي بوته ها هميشه مرطوب باشد ، گلهاي خشك تاج خروس چون تغيير شكل نميدهد براي دسته گل خشك مناسب است .

تكثير :
براي زياد كردن اين گياه به روش كاشتن بذر آن اقدام ميگردد .

سیکاس

 

سیکاس Cycas ، گونه ای از خانواده سیکاداسه Cycadaceae و از جنس سیکاس Cycas میباشد و درخت نواحی استوائی و نیمه استوائی محسوب می شود .

شاید از عنوان این شرح تعجب کرده باشید و بخود بگوئید ، سیکاس Cycas گیاه کوچکی است که در گلدان و در گلخانه تربیت می شود و اطلاق نام درخت به آن صحیح به نظر نمی رسد .

ولی باید به اطلاع خوانندگان گرامی و علاقمندان برسد که این گیاه به بلندی چند متر می رسد و بلندی گونه سیکاس Cycas medica که در ایالت کوئین لاند Queen Land واقع در شمال شرقی استرالیا وجود دارد 20 متر است .

بودائی ها این درخت را نشانه جاودانی Im morteite می دانند .که گونه های مهمی نظیر سیکاس سیرسینالیس C.Circinalis و سیکاس رولوتا C.revoluta به بلندی 10 تا 15 متر و یا تنه خیلی کوتاه مانند سیکاس رومفی C.rumphii و سیکاس توآرسی C.thouarsii دارند .

این درخت در جنوب ژاپن در جزیره ماداگاسکار در آندونزی ، در هندوستان و در سریلانکا ( سیلان) و استرالیا وجود دارد .

درخت سیکاس Cycas در هیچ جا بطور انبوه و زیاد وجود ندارد بلکه به شکل دسته های کوچک در سواحل دریا دیده می شوند .

سیکاس Cycas با نگاه اول شبیه به درختان خانواده نخلها به نظر میآید و در قدیم آن را از خانواده نخل ها میدانستند و لینه Linne گیاهشناس مشهور نام علمی آن را ابتداء لینه Linne که از نام محلی نخل کوسکا Kuscas گرفته شده تعیین کرد و سپس آن را جزو طبقه سرخس ها ( به علت شباهت برگهای فنر مانند سرخس در موقع بازشدن ) دانست .

ولی حقیقت این است که سیکاس گیاه خاصی است و دردنیا کمتر خانواده هائی ازگیاهان با آن شباهت و قرابت دارند .

درخت سیکاس Cycas به حالت وحشی در ماداگاسکار وجود دارد .

ولی در قاره آفریقا از این درخت بطور وحشی دیده نمی شود .

و این امر می رساند که در موقع پیدایش این گیاه در این جزیره فاصله بین این جزیره و قاره آفریقا وجود داشته که متعلق به دوره زمین شناسی تریاس یعنی در حدود 35 میلیون سال پیش است .

زیرا دانه سیکاس Cycas نمی تواند از راه دریا به خشکی یعنی ماداگاسکار برسد . چون دانه ها در مدت زمان کمی که روی آب بمانند نیروی نامیه خود را از دست می دهند .

در استرالیا نیز این گیاه بطور وحشی وجود دارد .

تنه این درخت از بقایای دمبرگها تشکیل شده ، سنگین و به مقدار کمی خشبی است و قسمت نزدیک به سطح زمین آن بسیار محکم است .

در داخل تنه یا مغز آن مایع چسبنده و لزجی وجود دارد که ماده غذائی خوبی را تشکیل می دهد .

در روی تنه اصلی گاهی انشعاباتی بخصوص در درخت نر بوجود می آیند .

سیکاس Cycas درخت دو پایه ای است ( پایه نر و پایه ماده ) و پایه نر دارای کیسه محتوی گرده گل و گیاه ماده دارای تخمدان است .

برگهای پایه نر کوتاه ، پهن و کلفت بوده و در سطح زیر آن چندین کیسه گرده وجود دارد که بوسیله یک شکاف طولی مقدار بسیار زیادی گرده گل به خارج می ریزند .

برگهای پایه ماده مسطح است و از کرکهای خرمائی رنگ پوشیده شده و در سطح بالائی آنها شرابه ای انگشت مانند یا دندانه دار می باشد .

در حاشیه دو طرف مسطح دارای برگهای پایه ماده یک تا پنج تخمدان وجود دارند .

برگهای بارخیز در آغاز رویش بهم فشرده بوده ولی بعدآ از هم فاصله می گیرند و بالاخره برگهای حاوی انتهای تنه درختانی که دارای برگهای بارخیز هستند به رشد خود ادامه داده و تولید برگهای جدیدی گرداگرد انتهای گیاه می نمایند و هرساله برگهای جدیدی به همین شکل ظاهر می شوند .

طول برگهای سیکاس Cycas ممکن است به دو متر برسد و رنگ آنها سبز تیره می باشد .

عرض برگها نسبت به گونه سیکاس Cycas فرق می کند. به ترتیب که گونه سیکاس سی انسیالیسCiecinalis دارای پهنه برگ کم عرض و گونه سیکاس رولوتا C.revoluta دارای برگ نوک تیز یا نیزه ای میباشد .

برگهای قدیمی پس از 3 تا 5 سال ( در شرایط عادی ) زرد شده و می افتند . ( در سیکاس های زینتی باید برگهای زرد شده را قطع کرد ) برگهای پایه نر در گونه سیکاس رومفی C. rhumphlii به رنگ زرد روشن بوده و در موقع گل دادن بوی نامطبوعی پخش می کند .

و رومفیوس Rumphius طبیعی دان قرن هفدهم که این گونه به نام او مشخص گردیده ، گفته است که تحمل وجود چنین گیاه بدبوئی بسیار مشکل است .


گشن گیری ( تلقیح) :

چند گرده گل پایه نر به علت وجود قطرات مایع چسبنده روی تخمدان قرار میگیرند و سپس داخل تخمدان شده و سبب تلقیح تخم میگردند و پس ازمدتی تولید دانه ای به رنگ قرمزروشن یا نارنجی تیره میشود .

قشر خارجی دانه که کم و بیش گوشتی می باشد قشر داخلی سفت سنگ مانندی را می پوشاند که داخل آن که اصطلاحا آنرا نَرَکی داخلی یا ( آندوسپرم Endosperme ) می نامند دارای تعدادی کروموزوم (n)است که پس از رسیدن دانه تامین غذائی مورد نیاز جنین را می نماید و از پوستک چوب پنبه ای پوشیده شده است داخل آن تخم قرار دارد و قسمتی از لپه های آن اغلب بهم چسبیده اند .

معمولا اندازه دانه ها از گردو بزرگتر نیست ولی در گونه سیکاس توآرسی C.thouarsii که ویژه ماداگاسکار است دانه ها به بزرگی تخم غاز می رسند .

اگر بیش از یکسال از رسیدن دانه ها نگذشته باشد دانه ها به آسانی می رویند .

در آغاز رویش کلاهک انتهای ریشک پوسته را شکافته و ریشه خارج شده و بطرف زمین متوجه میشود . ولی لپه ها در داخل دانه میمانند و از مواد غذائی موجود در دانه تغذیه می کنند و این عمل سبب رشد گیاهک شده و به زودی اولین برگ ظاهر می شود .

نکته بسیار جالبی که در اینجا می توان به اطلاع خوانندگان عزیز رسانید این است که ریشه های ویژه این گیاه در زیر ریشه های عادی قرار دارند و گروه ریشه های گوشتی دوشاخه ای ، انگشتی شکل با منظره مرجانی تمایلی به رشد به طرف پائین ندارند و با جلبکهای آبی رنگ ، مانند ، آنابنا همزیستی دارندو اگر این ریشه ها قطع شوند برگهای جوان به خوبی رشد خواهند کرد .

آب و هوا و خاک :

بطوریکه توضیح داده شد درخت سیکاس Cycas آب و هوای استوائی و نیمه استوائی را دوست دارد . و رویش آن در مناطق معتدله با زمستانهای سرد باید در محلهای نسبتا گرم و گلخانه انجام شود .

این گیاه در تابستان به آب زیاد و منظم احتیاج دارد و مشروط بر اینکه گلدان طوری قرارر داده شود که آب از ته آن به آسانی خارج شود و در زمستان نباید گلدان را در سینی یا ظرف دیگری قرار داد که آب در زیر گلدان راکد بماند در غیر این صورت سیکاس زرد می شود .

این گیاه به خاک قوی که در عمق زیاد نرم باشد احتیاج دارد و بهترین خاک مخلوطی از ماسه و رُس و خاک برگ پوسیده است .



موارد استفاده از سیکاس :

قبل از بحث در این خصوص باید توجه خوانندگان عزیز را به این نکته جلب نماید که قسمتهای مختلف این گیاه دارای سمیت کمی می باشند .

ولی بومیان با علم به این موضوع به خود تلقین می کنند که سم اگر بمقدار کم مصرف شود خاصیت درمانی دارد .

1 – برگهای این درخت که گاه به عنوان مواد غذائی مورد استفاده قرار می گیرد نسبتا سمی بوده ولی در جزایر کئی Kei و ملوک Maluques برگهای جوان را می برند و بعنوان سبزی می خورند .

2 – میلیونها برگ این درخت ( گونه سیکاس رولوتا C.revoluta ) از ژاپن به کشورهای اروپائی و آمریکای شمالی صادر و فروخته می شوند و در تاج گلهای روی قبور مردگان و عید آخرین یکشنبه قبل از عید پاک مورد استفاده قرار می گیرند .

3 – بومیان از دانه و آرد حاصل از مغز بعنوان آرد ساکو Sagous ، درخت سیکاس پس از خشک کردن ، شستن و گرم کردن استفاده می کنند .

4 – از دانه های این گیاه پس از پختن به عنوان دارو استفاده می شود .

5 – بومیان جزیره ملوک در قدیم دانه های این گیاه را پس از خشک شدن آسیاب کردن و پختن به صورت سوپ در مراسم عزاداری میخوردند.

6 – ساکنین جزایر ، سلب مایع بدست آمده از پختن دانه این گیاه را به بچه های خود می خوراندند تا از شیطنت آنها که مانع فعالیت و آزادی عمل درکارشان می شوند راحت شوند .

7 – سیکاس Cycas درمناطق معتدله به عنوان گیاه زینتی در منازل و باغات وگلخانه ها پرورش داده میشود .



بیماریها و آفات :

تا کنون بررسیهای لازم در مورد آفات و بیماریهای این گیاه بعمل نیامده ، ولی از لحاظ فیزیولوژیکی معلوم گردیده که در روی برگ بعضی از سیکاس های موجود در باغات و منازل لکه های کوچک گرد سفید یا زرد رنگ مشاهده می شود که علت آن را کمی مقدار فسفر خاک می دانند .

ولی هنوز در ایران بررسیهای علمی درباره این گیاه به عمل نیامده است و در کتب خارجی نیز توضیحاتی در این خصوص داده نشده است .



تکثیر :

زیاد کردن سیکاس Cycas به دو روش کاشتن بذر و یا قلمه زدن امکان پذیر است :

الف – کاشتن بذر : زیادکردن این گیاه بوسیله کاشتن بذر رسیده آن میسر است .

ب – قلمه زدن : اگر قسمت انتهائی تنه را قطع کرده و بعنوان قلمه در زمین قرار دهیم ، حتی اگر چند ماهی از قطع آن گذشته باشد ، شروع به تولید ریشه می نماید .

همچنین اگر تنه سیکاس Cycas را به قطعات کوچکی تبدیل کنیم و حتی پس از مدتی این قطعات را در خاک قرار دهیم سبز شده و ریشه می دهند .

در ژاپن عادت براین دارند که این نوع قلمه ها را در خاکی که با براده آهن مخلوط شده قرار دهند و به این طریق است که به گونه سیکاس رولوتا C.revoluta نام ژاپنی سوتتیسو Soteetsoe یعنی سبزی خارج شده از آهن داده اند .

کاج مطبق

کاج مُطَبَّق نوعی کاجی سوزنی است با نام علمی Araucaria heterophylla. کاج مطبق از خانواده مطبقیان است. کاج مطبق (Araucaric excelsa)

گیاهی است سوزنی برگ و زیبا و از خانواده آراکرياسه با شاخه‌های مطبق، موطن اصلی آن جزيره نور فولک استرالیا است. رشد آن در محيط طبيعی زیاد ولی در آپارتمان به کندی رشد مینمايد احتياج به اکسيژن فراوان دارد و درجه حرارت بالا را تحمل نمی‌کند .

نیاز های کاج مُطَبَّق:

نور: اگرچه سايه را تحمل می‌‌کند ولی نزديک به پنجره با نور ملایم نگهداری کنيد البته قابلیت نگهداری در آفتاب را نيز دارد که بهتر است در بهار و تابستان آن را در خارج از آپارتمان نگهداری کنيد. در نور کامل بدون تابش آفتاب سبزتر ميماند ولی در آفتاب بهتر رشد می‌‌کند. هر چند وقت يکبار آن را 180 درجه بچرخانيد تا به طرف نور منحرف نشود.

دما: قابليت تحمل همه دماها را دارد به همين دليل می‌‌توان آن را در داخل يا خارج از آپارتمان نگهداری کرد. (به عنوان گياه باغچه‌ای و آپارتمانی کاربرد دارد.

آبیاری: در تابستان هفته‌ای دو بار و در زمستان در 7 تا 10 روز يکبار آبياری نما ييد خاک را هميشه مرطوب نگهداريد .

خاک: خاک کمپوست برای اين گياه مناسب است. خاک را سبک تهيه نماييد مخلوطی از دو قسمت گل و سه قسمت برگ پوسيده برای اين گياه مناسب است.

تکثیر:تکثير کاج مطبق در خانه بسيار مشکل و تقريبا ناممکن است. برای تکثير از بذر يا قلمه استفاده می‌‌شود که البته قلمه بايد از انتها ی ساقه گياه باشد در غير اينصورت گياه حاصل کج در می‌‌آيد.

 -----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

 

 

بيماريهاي کاج مطبق
آنتراکنوز کاج مطبق Anthracnose

 

برگهاي سوزني قسمت نوک شاخه هاي فرعي و اصلي قهوه اي مات شده و اندام بارده قارچ روي لکه هاي مسن تر ايجاد مي شود پراکندگي قارچ بيشتر در اثر باد و پاشش آب انجام مي شود. تنظيم شرايط رطوبتي محيط گلخانه در جلوگيري از گسترش بيماري مؤثر است. در صورت ابتلا، مي توان از قارچکشهاي محافظتي همانند مانکوزب و زينب به ميزان 5/1 در هزار به صورت محلولپاشي استفاده نمود.

---------------------------------------------------------------------------------------------------کاج مطبق در همه‌جای دنیا یافت می‌شود. این گیاه برای قرار دادن پشت پنجره‌های روشن جنوبی و شمالی البته با فاصله، مناسب است. دمای مورد نیاز کاج مطبق نسبت به گیاهان دیگر پائین است. حدود ۵ الی ۲۵ درجه سانتی‌گراد مناسب است. این گیاه باید در محل‌های خنک نگهداری شود. بهترین خاک برای آن کمپوست است خاکی که نفوذپذیر بوده و مواد مغذی داشته باشد. این گیاه به رطوبت کافی نیاز دارد و در تابستان باید با آب ولرم اسپری شود. نیاز زیاد به کود ندارد. در صورت کوددهی نصف مقدار توصیه شدهٔ دیگر گیاهان از کود استفاده نمائید.
بهتر است برای نظافت این گیاه آن را با آب و صابون بدون عطر اسپری نمائید. توجه کنید که فاصلهٔ اسپری حدود ۲۰ سانتی‌متر باشد. سعی کنید این کار را از زوایای مختلف انجام دهید تا به همه جای گیاه رطوبت برسد. تعویق گلدان هر سه سال یک‌بار کافیست. در صورت بزرگ بودن گلدان می‌توانید مقداری خاکِ روی آن را برداشته و خاک تازه بریزید. تکثیر از طریق بذر و ساقه امکان‌پذیر است که البته کار مشکلی است

ازالیا

آزاليا azalea

گياه زينتي آزاليا كه نام علمي ان rhododendron است گياه آپارتماني با رنگ هاي فوق العاده زيباست .



گياه زينتي آزاليا در باغ azalea

فروشندگان گل و گياه زينتي وقتي آزاليا را براي فروش عرضه ميكنند كه پر از گل و غنچه است.
براي اينكه پس از خريدن گياه آزاليا و اوردنش به منزل با افتادن غنچه ها و ريختن برگهاي گياه آزاليا مواجه نشويم لازم است كه اولا گياه آزاليا را از نقاط گرم اتاق دور نگهداريم و ثانيا به گياه آزاليا آب فراوان بايد داد بنابر اين بايد به ياد داشته باشيم كه گلدان گياه آزاليا را در خنك ترين نقطه اتاق و در برابر نور كافي قرار دهيم .




گياه زينتي آزاليا در گلدان براي آپارتمان azalea

چناچه گهگاه گلدان آزاليا را از انتها براي مدت چند دقيقه درون سطل محتوي آب قرار دهيم به سلامتي گياه كمك زيادي كرده ايم.
در بهار اگر گلدان گياه آزاليا را در زير باران ملايم قرار دهيم تا از آب باران كه فاقد مواد آهكي است استفاده كند مفيد خواهد بود.
بايد بدانيم كه هر قدر محل نگهداري گلدان گياه آزاليا خنك تر باشد گلهاي آزاليا پردوام تر خواهد بود.
پس از اينكه گل دادن آزاليا تمام شد گلهاي خشك شده را جدا كرده و گلدان رادر محلي كه نور كافي به آن برسد د رحرارت 6 تا 8 درجه سانتيگراد قرار داده و از ميزان آب دهي بايد كاست.
جوانه هاي جديد را نيز از شاخه ها بايد جدا كرد.



گياه زينتي آزاليا به صورت بونسايي azalea


اواخر پاييز مجددا شكوفه ها ظاهر شده و تا اواسط زمستان گياه آزاليا پر از گل خواهد گرديد.
نوعي از آزاليا به نام آزالياي ژاپني را در زمستان نيز ميتوان در باغچه نگهداشت ولي تابستانها بايد در محل نيمه سايه قرار گيرد.
براي تكثير گياه آزاليا لازم است از ساقه هاي قديمي و ضخيم استفاده كرد.
قلمه زني بايد در فصل تابستان و در مخلوطي به نسبت مساوي از پيت و ماسه تحت دماي 15 درجه سانتيگراد صورت گيرد.

پیچ گلیسین

نام :  گل محمدي       نام لاتين؛       Domask – Rose اسم علمي :     Rosa Domascena  Mill

گل محمدي يك گياه گل دار از خانواده  Rosaceaeاست كه بيشتر براي گلاب گيري ، داروسازي و طب ، عطرسازي و صنايع غذائي مصرف دارد. رويشگاه اولية آن ايران و در حال حاضر در استانهاي اصفهان ( كاشان ) ، فارس ، كرمان ، آذربايجان شرقي و غربي ، مركزي و ... كشت ميشود. مناطق عمدة توليد گل محمدي در استان اصفهان عبارتند ازكاشان، گلپايگان ونطنز. سطح زير كشت در استان اصفهان معادل 1206 هكتار با ميزان توليد 5481 هكتار مي باشد (آمار سال 1385) كه در رتبه سوم كشوري قرار دارد.

از نظر گياهشناسي گل محمدي درختچه اي خاردار با ارتفاع حدود 5/1 متر با برگهاي 5 تا 7 برگچه اي به شكل تخم مرغ و رنگ سبز براق بوده و گل آن كم پر تا نيمه پٌرپر به رنگ صورتي تا صورتي- قرمز و معطر با گل آذين خوشه اي مركب يا منفرد مي باشد. زمان گلدهي در اكثر گونه ها در بهار مي باشد.

 اين گياه بسيار مقاوم بوده و اكثر شرايط آب و هوائي را به خوبي تحمل مي كند ولي اصولاً مناطق باز و آفتابگير با شبهاي نبستاً خنك را ترجيح مي دهد. نسبت به كم آبي مقاوم بوده و بسته به منطقه كشت شده بين 7 تا 15 روز يكبار در زمان گلدهي و 20 تا 30 روز يكبار در ديگر دوره هاي رشد آبياري مي شود. در كاشان آبياري 5 تا 10 مرتبه با دوره آبياري 12 تا 50 روز مرسوم مي باشد. خاكهاي حاصلخيز شني- رسي داراي بافت نسبتاً خشك كه هوا را به خوبي از خود عبور دهد و داراي مقاديري مواد آلي پوسيده باشد و  PH حدود 5/6 بهترين محيط رشد براي گل محمدي مي باشد.

كاشت نهال هاي آن معمولاً در اسفندماه در گودالهائي به عمق 30 تا 40 سانتي متر انجام مي شود. عمده ترين روش كشت جوي و پشته با فواصل خطوط كشت حدود 4 متر و فاصله نهالهاي حدود 2 متر است. البته روش كرتي نيز در بعضي از مناطق مرسوم است كه در اين حالت فاصله كاشت 5/1×5/1 متر تا 2 × 2 متر در نظر گرفته مي شود.

عمليات هرس بيشتر براي حذف شاخه هاي ضعيف و كنترل بيماري ها و آفات انجام مي شود و در اكثر مناطق عمل هرس فرم دهي ديده مي شود. معمولاً 5 تا 6 سال بعد از كاشت درختچه هاي گل محمدي راكف بر مي كنند تا عمل جوان سازي گياه انجام شود.

گل محمدي از سال دوم شروع به گل دهي مي كند و بيشترين محصول را در سالهاي 3 و 4 دارد ولي از سال ششم گل ها ريز شده و مقدار محصول نيز كم مي شود. زمان برداشت از اول ارديبهشت شروع شده و در بعضي مناطق گاهي تا آخر خرداد نيز ادامه مي يابد ولي معمولاً طول دورة برداشت 20 تا 30 روز است. ميانگين مقدار محصول يك درختچة گل محمدي 2 تا 5/2 كيلوگرم است.

گل محمدي از راه پاجوش ، قلمه زدن ، خوابانيدن و پيوندزدن و از طريق بذر ( براي مصارف خاص ) تكثير مي شود كه در كاشان اكثراً به روش پاجوش است.

مهمترين آفات گل محمدي شته ها ( خصوصاً شتة گل سرخ ) كنه ها، شپشك ، كرم ساقه خوار و مهمترين بيماري آن سفيدك مي باشد. در كاشان سموم مصرفي براي كنترل آفات بيشتر گوزاتيون، مالاتيون و ديازينون و براي بيماري سفيدك سموم سولفوره مي باشد.

 

ليسيانتوس

نام: گل ليسيانتوس به نامهاي پراري جنتين، استوما و يا تکسان بلوبل نيز ناميده مي شود. موطن اصلي: تگزاس و مکزيک از اولين مکانهايي بوده اند که گل ليسيانتوس در آنها روييده است. رنگ: ليسيانتوس در رنگهاي ارغواني، کرم، صورتي و سفيد-سبز ديده مي شود. در برخي موارد تنها لبه هاي گلبرگ رنگي است. فصل رويش: اين گل معمولا از تير تامهر قابل دستيابي است. گونه هاي موجود: گونه هاي مختلف اين گل در حالت تک گل و چند گل ديده شده است. ولي اکثراً بصورت چندين گل در يک دسته ديده مي شود. روش نگهداري: با کوتاه کردن مرتب ساقه گل مي توان گل ليسيانتوس را براي مدت بيشتري نگهداري کرد. توضيحات: گل ليسيانتوس، گلي محبوب بين افراد است و عموماً از آن استفاده مي شود. بيشتر افراد نام آن را نمي دانند ولي آن را دوست دارند.

 

دستورالعمل مبارزه بیولوژیک علیه کرم سیب

 

مبارزه بیولوژیک با کرم سیب در چارچوب اجرای طرح مدیریت تلفیقی آفات ضمن رعایت و توجه دقیق به مسائل فنی پیش‌بینی شده در طرح IPM سیب ، بطور کامل مدنظر قرار گرفته و به اجرا درخواهد آمد.

- دستورالعمل استانداردهای مربوط به تولید زنبور تریکوگرما دقیقا رعایت شود و تولید انسکتاریوم‌ها به طور مرتب مورد کنترل و ارزیابی قرار گیرد.

- با توجه به تغییرات و نوسانات میزان تراکم جمعیت آفت و تغییرات رفتاری و زیستی آن در مناطق مختلف ضروری است به هنگام پیک پرواز نسل اول آفت یک نوبت محلول‌پاشی با روغن امولسیون شونده به نسبت 5/0  تا 1 درصد انجام پذیرد.

- برای تعیین پیک پرواز پروانه ها در نسل اول ، داده‌های آماری تله‌های فرمونی مونیتورینگ ، مجموع حرارتهای موثر روزانه ، بیولوژی آفت (شروع مرحله تخمریزی) و فنولوژی درختان سیب مورد استفاده قرار خواهد گرفت.

- رهاسازی زنبور علیه نسل اول کرم سیب: به مقدار 15 گرم در هکتار با تریکوکارتهای 01/0 گرمی و در سه مرحله به شرح زیر صورت خواهد گرفت:

  - مرحله اول 48 ساعت پس از محلولپاشی با روغن در زمان پیک پرواز پروانه ها  و با توجه به جمعیت پروانه شکار شده در تله های فرمونی و شرایط منطقه ، با تاکید بر بیشترین مقدار رهاسازی در این مرحله .

 - مرحله دوم به مقدار 5 گرم در هکتار یک هفته پس از مرحله اول رهاسازی زنبور.

 - مرحله سوم یک هفته بعداز مرحله دوم رهاسازی (جمع سه مرحله رهاسازی زنبور 15 گرم خواهد بود).

 - رهاسازی علیه نسل دوم کرم سیب :

 - رهاسازی مرحله اول یک هفته قبل از پیک پرواز پروانه‌ها برمبنای روند رشدی مجموع حرارتهای موثر روزانه آمار شکار تله‌های فرمونی و بیولوژی آفت (حدودا 30 روز بعد از پیک پرواز نسل اول) به میزان 5 گرم در هکتار (500 تریکوکارت 01/0 گرمی)

 - مرحله دوم  در پیک پرواز پروانه‌های نسل دوم با تاکید بر بیشترین میزان رهاسازی در این مرحله.

- مرحله سوم یک هفته بعداز مرحله دوم رهاسازی (جمع سه مرحله رهاسازی زنبور 15 گرم خواهد بود).

 - رهاسازی فوق‌العاده علیه تداخل نسلهای دوم و سوم :

با درنظرگرفتن شرایط آب و هوایی مناطق مختلف ، در صورت ادامه روند شکار بالای پروانه در تله‌های مونیتورینگ در هفته‌های بعداز پیک پرواز نسل دوم (در مقایسه با آمارهای شکار از ابتدای فصل) که نشانگر تداخل پس پروازهای نسل دوم با پیش پروازهای نسل سوم آفت (در مناطق سه نسلی) می‌باشد ، یک تا دو مرحله رهاسازی فوق‌العاده به میزان 5-10 گرم زنبور تریکوگراما در هکتار به شرح زیر انجام خواهد گرفت.

- مرحله اول رهاسازی فوق‌العاده به فاصله 7 روز از آخرین نوبت رهاسازی علیه نسل دوم به میزان 5 گرم در هکتار (500 تریکوکارت 01/0 گرمی).

 - مرحله دوم رهاسازی فوق‌العاده به فاصله 7 روز از مرحله اول و به همان میزان و شرایط.

 - رهاسازی علیه نسل سوم :           

در مناطق سه نسلی آفت کرم سیب، علیه نسل سوم آفت به میزان 15 گرم زنبور تریکوگراما در هکتار ، در سه مرحله به شرح زیر رهاسازی خواهد شد :

 - در مناطقی که تداخل نسلهای دوم و سوم وجود داشته باشد ، عملیات رهاسازی علیه نسل سوم آفت به فاصله 7 روز از مرحله دوم رهاسازی فوق‌العاده در سه نوبت متوالی و با شرایط یکسان ادامه خواهد یافت.

 - در مناطقی که تداخل نسل وجود نداشته باشد :

- مرحله اول : با توجه به آمار شکار تله‌های فرمونی و طول دوره زیستی آفت حدودا به فاصله 28-25 روز بعداز پیک پرواز نسل دوم (حدودا مصادف با هفته قبل از پیک پرواز نسل سوم) به میزان 5 گرم در هکتار (500 تریکوکارت 01/0 گرمی).

- مرحله‌های بعدی به فاصله 7 روز و به میزان 5 گرم در هر نوبت رهاسازی خواهد شد.

توضیح : جمع دفعات رهاسازی زنبور تریکوگراما در طول یک فصل زراعی بین  9 تا 11 نوبت و به مقدار 55-45 گرم (در مناطق سه نسلی)متغیر خواهد بود.

- ارزیابی :

یک هفته پس از آخرین مرحله رهاسازی علیه هر یک از نسلهای آفت، ارزیابی مبارزه بیولوژیک به شرح زیر  انجام خواهد گرفت:

 - به ازای هر هکتار باغ رهاسازی شده ، تعداد 5 عدد تریکوکارت به انسکتاریوم منتقل شده ،  از نظر درصد خروج زنبور ، میانگین تخم روی تریکوکارت و درصد تریکوکارتهای مورد هجوم قرار گرفته به وسیله سایر حشرات مورد بررسی قرار می‌گیرد.

 - درصد پارازیتیسم تخمهای آفت به وسیله زنبور با جمع‌آوری و بررسی تخمهای آفت برروی 120 تا 240 نمونه (واحد نمونه عبارتست از یک مجموعه گلگاه شامل میوه و برگهای اطراف آن) که به صورت تصادفی در طول اقطار هر قطعه برداشت شده است ، پس از گذشت 3  تا 5 روز از تاریخ جمع‌آوری محاسبه خواهد شد.

توضیح : تعیین درصد پارازیتیسم در نسل اول در صورت امکان انجام خواهد گرفت.

 - به منظور اخذ نتیجه مطلوب از مبارزه بیولوژیک ضروری است که در رهاسازیها موارد زیر به دقت رعایت گردد :

 - زمان رهاسازی صبح زود و یا هنگام غروب آفتاب باشد.

- حداکثر زمان لازم برای خروج زنبورها بیش از 24 ساعت نباشد.

 - تریکوکارتها ، تک تک با فاصله مناسب و در داخل تاج درخت به سمت شمال (دور از تابش مستقیم آفتاب) نصب گردد.

 - تا حد‌ امکان دوره های آبیاری باغها با زمان رهاسازی هماهنگ گردد.

 

 

   كرم سيب: مبارزه با کرم سیب شامل تلفیق روش‌های مختلف مبارزه است. اولین و بهترین روش در کاهش تراکم این آفت پاك كردن و از بين بردن پوسته‌هاي شل و شكسته روي تنه درخت جهت حذف پناگاه مناسب برای لاروها و بستن گوني نخی يا مقوا دور تنه درخت  جهت پناه گرفتن لاروها در زیر آن‌ها وبازديد مرتب از آن‌ها و از بين بردن لاروهايي كه جهت شفيره شدن به اين محل پناه مي برند. در مناطقی که تراکم این آفت بالاست در کنار مبارزه مکانیکی و در مرتبه دوم از نضر اهمیت می‌توان از آفت‌کش دیازینون به نسبت 1 در هزار یا گوزاتیون به نسبت 2 در هزار استفاده کرد. با توجه به این‌که با ورود لارو به داخل میوه سمپاشی نتیجه بخش نیست اولین سمپاشی پس از ریزش دو سوم گلبرگ‌ها صورت می‌گیرد که باید تمام نقاط درخت به‌طور دقیق سمپاشی شود سمپاشی‌های دوم و سوم هر یک به فاصله دکرم سیب

نام علمی :

Cydia pomonella

syn:

Carpocapsa pomonella

Laspeyresia pomonella

(Lep : Totricidae)

کرم سیب یا تخم خوار سیب آفتی cosmopolit یا همه جایی بوده و در پنج قاره جهان انتشار دارد . در ایران این آفت در اکثر مناطق میوه خیز دیده میشود .

درختان مورد حمله کرم سیب شامل رزدآلو ، خرمالو ، گردو ، گوجه ، آلبالو ، بادام ، و انار میباشد .

کرم سیب در واقع تخم خوار بوده و برای رسیدن رسیدن به دانه از بافت میوه نیز تغذیه میکند . میوه هایی که در مراحل اولیه رشد مورد حمله ی آفت قرار گیرند ، میریزند و آنهایی هم که روی درخت باقی میمانند در اثر فضولات حشره و عوامل فاسد کننده از قبیل قارچها و باکتری ها غیر قابل مصرف میشوند .

از نظر شدت خسارت روی گیاهان مختلف سیب در درجه اول اهمیت بوده و سپس گلابی و به قرار دارند . نسل اول کرم سیب معمولا قادر به وارد کردن خسارت به میوه نیست و به غبارت دیگر نسل دوم و به ویژه نسل سوم آفت به این گیاه حمله می کنند .

شناسایی حشره :

حشره کامل شب پره کوچکی به رنگ قهوه ای مایل به خاکستری است .بالهای جلویی به وسیله ی خطوط قهوهای روشن مخطط شده و در انتهای هر یک از آنها یک لکه قهو های تیره با جلای فلزی دیده میشود . بالهای زیرین به رنگ روشن . در حشره نر یک لکه کوچک مستطیلی سیاه در سطح زیری بال جلو دیده میشود . فرنولوم در نر از یک سیخک و در ماده به سه تا چهار سیخک مشخص تقسیم میشود .تخم پروانه به عدسی که به طور محسوسی بیضوی شده است می ماند . تخم در ابتدا بی رنگ و مات و پس از گذشت یک سوم از زمان لازم برای دوره جنینی حلقه ای قرمز روی ان ظاهر میگردد . لارو سن اول سیاه مایل به سفید که بعد از رشد به رنگ سفید مات با زمینه ارغوانی کم رنگ میشود . دارای 5 سن لاروی است ولی اگر لاروها از تغذیه کافی برخوردا نباشد ممکن است تا 8 سن لاروی ایجاد کند . شفیره به رنگ قهو های روشن تا قهوه ای تیره میباشد مفصلهای دوم تا هفتم شکم دارای دو ردیف خار در قسمت پشتی بوده که در مفصلهای هشتم و نهم فقط خارهای ردیف بالا به جا ماند ه اند .

زیست شناسی :

کرم سیب زمستان را به صورت لارو کامل در داخل پیله های سفید رنگ ضخیم میگذراند . لارو قبل از اینکه به دیاپوز برود به پناهگاه رفته و پیله ی ابریشمی محکمی می سازد و از پاییز تا بهار سال بعد درون این پیله میماند . در اوایل بهار همزمان با شکوفه کردن لارو تبدیل به شفیره شده و در پایان گل دوره ی شفیرگی نیز تمام میشود و حشره کامل ظاهر میشود .حشرات کامل پس از مدتی تغذیه از نوش گلها و قطرات شبنم در روی کاسبرگها ،نهنج ،برگهای مجاور میوه ا و حتی سرشاخه ها تخم میگذارند . تخم ها انفرادی یا در دسته های 2 تا 3 تایی دیده میشود . در بهار 20 تا 25 روز تخمها تفریخ شده و لاروها پس از مدتی حرکت در سطح میوه و برگ وارد میوه میشوند . لاروهای نسل اول از محل اتصال دم به میوه وارد میشوند و تعدادی از آنها روی برگها سرگردان و میمیرند . لاروهای نسل بعد از هر نقطه میتوانند وارد میوه شوند . لاروهای کامل سپس میوه را جهت شفیره شدن ترک میکنند . تعدادی از شاخه ها به پایین میخزند و برخی با میوه های نارس به زمین می افتند و تعدادی به وسیله ی تارهای ابریشمی آویزان شده و روی خاک میافتند و با تنیدن پیله سفیدرنگ درون ان شفیره میشوند . طول دوران شفیرگی 10 تا 15 روز است . تعداد نسل کرم سیب با دو عامل حرارت و طول دوره روشنایی روز شدیدا بستگی دارد . نقش حرارت را میتوان در ارتفاعات مختلف به خوبی مشاهده نمودو اثر طول روشنایی رئز در شروع دیاپوز در کشور ما مشهود است . این حشره در ایران 2 تا 4 نسلی است . درفارس در منطقه سردسیری نظیر سپیدان و زنگنه و بن رود 3 نسلی و در منطقه معتدله شیراز 4 نسلی است.

مبارزه:

1-کاربرد فرمونهای جنسی(sexpheromone) در مبارزه تلفیقی در مورد کرم سیب (codlemone نام تجارتی فرومون کرم سیب است ) به سه روش استفاده میشود .

الف ) پیش آگاهی monitoring

پیش آگاهی از موقع مناسب مبارزه با آفت هدف میباشد . در این روش کپولهای حاوی فرومون مصنوعی در تله هایی که بدین منظور طراحی گشته اند تعبیه میشود و شب پره هایی که امادهی جفت گیری میباشند را شکار می نمایند . با این روش تعداد دفعات سم پاشی کم میشود.

ب)اختلال در جفتگیری Mating disruption:

در این روش که با هدف کاهش میزان جفتگیری پروانه های نر و ماده از طریق اشباع محیط بوسیله ی فرمون و ایجاد اختلال در مکان یابی حشره توسط حشره نر صورت میگیرد . در این طریق حشره نر نمیمیرد و فقط نمیتواند با حشره ماده جفتگیری کند

ج) شکار انبوه Mass trapping:

در این روش تعداد تله های فرومونی چسبنده که معمولا جهت مطالعات جمعیتی پروانه کرم سیب ددر باغات مورد استفاده قرار میگیرند در واحد سطح افزایش داده شده به نحوی که جمعیت زیادی از پروانه های نر با جلب به طرف این تله ها و گرفتار شدن بر روی سطح چسبنده تله از بین رفته و از محیط باغ حذف میشوند و به دنبال ان از کاهش جفتگیری با پروانه های ماده را داریم که خود باعث کاهش میزان تخمگذاری میشود و در نتیجه خسارت کمتر میشود .

2- علاوه بر فرومون های جنسی ارگانیسم های بیماری زا نیز در کاهش جمعیت کرم سیب موثر میباشند . بهعنوان مثال ویروس گرانولوسیس کرم سیب C.P.G.V با نام تجارتی Carpovirusin, Granupom به بازار عرضه شده است

3- تکثیر آزمایشگاهی و رهاسازی انبوه گونه های خاصی از زنبورهای پارازیتوئید تریکوگراما که پارازیتوئید تخم پروانه کرم یب میباشند نیز موفق عمل کرده است

- گونه Trichogramma cacoeciae

- T. evanescens

- T. embryophagum

هر سه گونه بر روی میزبانهای واسطه از قبیل بید آرد و بید غلات پرورش و رها سازی میشوند .

Ephialtes caudatus ................................................. پارازیتویید لارو

Pristomerus vulnerator ........................................... پارازیتویید لارو

Pimpla turionellae ...................................................پارازیتویید شفیره

Dybrachis boarmiae................................................پارازیتویید لارو

گونه های مختلف سن از خانواده ی Anthocoridae تخم کرم سیب را مورد حمله قرار میدهند

Anthocoris nemorum

A. nemoralis

Orius minutus

4- مبارزه مکانیکی :

الف- پاک کردن و از بین بردن پوسته های شل و شکسته روی تنه درختان ...زیرا محل زمستانگذرانی آفت میباشد .

ب- بستن مقوا چین دار و یا گونی بدور تنه درختان و بازدید مرتب آنها و از بین بردن لاروهایی که برای شفیره شدن به این نوارها پناه می آورند .

ج- جمع آوری و انهدام میوه های آلوده در سراسر فصل رویش

5- مبارزه شیمیایی :

مبارزه شیمیایی موقعی انجام میگیرد که لاروها ی آن از تخم خارج شده باشند ولی هنوز به داخل میوه نرفته باشند . در گذشته از 20 روز قبل از ریختن گلبرگها درختان را هر 20 روز یکبار تا یک ماه قبل از برداشت سم پاشی میکردند . در حال حاضر سم پاشی متناسب با تعداد نسل آفت و میزان خسارت آن تنظیم میشود . سم پاشی با فوزالون (زولون) امولسیون 35% به نسبت 1/5 در هزار و یا آزینفوس متیل (گوزاتیون) امولسیون 20 % به نسبت 2 در هزار و یا اتریمفوس (اکامت) امولسیون 50% به نسبت یک در هزار صورت میگیرد

و هفته از یکدیگر باید تکرار شوند کرم سیب (تخم خوار سیب) آفتی جهانی است. در ایران آفت در تمام مناطق کشت سیب دیده می شود. علاوه بر سیب به درختانی چون بــــــــــه، گلابی، زردآلو، خرمالو، گردو، گوجه، آلو، آلوبالو، بادام وانار حمله می کند. کرم سیب در واقع تخم خوار است وبرای رسیدن به دانه از بافت میوه نیز تغذیه می کند. حمله آفت در مراحل اولیه رشد میوه باعث ریزش آن میشود.

بیولوژی:

کرم سیب زمستان را به صورت لارو کامل در داخل پیله های سفیدرنگ ضخیم می گذراند.لارو درون پیله، در بهارتبدیل به شفیره می شود و همزمان با پایان یافتن دوره گلدهی دوران شفیرگی هم به اتمام میرسد وحشرات بالغ ظاهر می شوند. حشرات بالغ از شهد گلها استفاده می کنند. این حشرات روی کاسبرگ، گلبرگ، نهنج و حتی سرشاخه ها معمولاً انفرادی(2تا3تایی) تخم می گذارند. لاروهای نسل اول از دم میوه وارد میشوند و لاروهای نسل بعد از هر جای دیگر وارد میشوند.تعدادنسل کرم سیب به دو عامل درجه حرارت و طول روشنایی روز بستگی دارد. در فارس 2-3 نسل دارد.

کنــتــرل آفت کرم ســــیب:

کاربرد Sexpheromon(Codlemon) نام تجاری فرمون کرم سیب در IPM به سه روش:

الف. پیش آگاهی Monitoring: در این روش کپسولهای حاوی فرمون مصنوعی در تله ها تعبیه می شوند و شب پره هایی که آماده جفت گیری هستند را شکار می نماید. این شیوه به آماربرداری دقیق و مرتب نیاز دارد. با کمک این روش تعداد دفعات سمپاشی کاهش می یابد. باید توجه داشت آمار تله ها را برای دقت عمل بیشتر با فنولوژی گیاه و درجه حرارت موثر(dd ) تطبیق میدهند.

ب. اختلال در جفتگیری Mating disruption: در این روش سطح باغ را بوسیله فرمونهای مصنوعی بصورت اشباعی پوشش می دهند. در این روش پروانه های نر ازبین نرفته و تنها از جفت گیری باز می مانند.

ج. شکار انبوه Mass trapping: در این روش تعداد زیادی تله فرمونی بکار می رود. بدین طریق تعداد زیادی از پروانه های نــــر گرفتار می شوند(کاهش جفتگیری و تخم گذاری). کاربرد میکروارگانیسم های بیماری زا مانند: ویروس گرانولوسیس کرم سیب C.P.G.V با نام تجاری Granupom & Carpovirusin استفاده از زنبورهای پارازیتوئید تخم کرم سیب مانند : Trichogramma cacoeciaeوT.evanescens و T. embryophagum 

کنترل شیمیائی: فوزالن(زولون)EC35% 1.5 در هزار؛ آزینفوس متیل(گوزاتیون)EC20% 2 درهزار؛ دیازینونEC60% 1 درهزار؛ دیازینونWP40% 1.5درهزار؛ اتریمفوس(اکامت) EC50% 1در هزار؛ آزینفوس متیلWP20% 2در هزار.

توصیه: زمان مبارزه با آفت براساس اطلاعیه های پیش آگاهی(معمولاً در پیک پرواز و لاروهای سنین پائین پیش از نفوذ به داخل میوه)

1)  پاک کردن و ازبین بردن پوسته های درخت (از بین بردن پناهگاه زمستانی آفت)

2) بستن گونی دور تنه درخت و بازدید مرتب آن وازبین بردن لاروهایی که جهت شفیره شدن به این محلها

 

گل شیپوری : Arum lily

  Zantedeschia spp از خانواده : Araceae

شیپوری بومی نواحی افریقای جنوبی است. دارای ریزوم های ضخیم و دمگل قوی و بلند است. گل ها شبیه شیپور هستند و نظیر تمامی گیاهان این خانواده گل آذین چمچه (spadice)دارند براکته ای که خوشه گل را احاطه کرده اسپات و خوشه گل را اسپادیگس میگویند.گیاهی است دائمی و گرمسیری که دارای گل های منفرد میباشد برگهای تیرکمانی و دمبرگ طویل دارد و بسته به گونه شکل دمبرگ ها متفاوت است.شیپوری دارای هفت گونه و سه زیر گونه است که آنها را به دو دسته تقسیم میکنند:

1- گیاهی که همیشه سبز است و گلهای آن اسپات سفید دارند و در زمستان ظاهر میشوند.

2- گیاهانی که خزان دارند و گلها اسپات رنگی دارند و در تابستان ظاهر میشوند ودر زمستان پژمرده اند.

نیازها :

نور: به جز در تابستان نور مستقیم میخواهد و به طور کلی به نور متوسط نیاز دارد.این گل روز خنثی است.

دما: گیاهی است گرمسیری و حساس به سرما.دمای مناسب برای همیشه سبز ها در روز 16-20 ودر شب16 درجه و گونه های رنگی در روز 18-21 و در شب 13 درجه میباشد.

خاک: بهترین خاک برای این گل مخلوطی از سه قسمت خاک باغچه دو قسمت کود دامی پوسیده و با زهکش مناسب برای جلوگیری از پوسیدگی ریزوم ها میباشد.

کود: کود اوره و یا سولفات آمونیوم برای گلدهی خوب توصیه میشود.

آبیاری: در نوع همیشه سبز بستر باید همیشه مرطوب باشد ولی در انواع رنگی به منظور کنترل بیماری باکتریاییerwinia باید فقط به اندازه نیاز آبیاری کرد.

افزایش: شیپوری با بذر و تقسیم ریزوم قابل افزایش است.با بذر کاری پس از دو یا سه سال به گل میرود.انواع همیشه سبز وبا اسپات سفید ان معمولا با تقسیم بوته زیاد میشوند.

باغبانان از ترس آلودگی به عوامل بیماری های خاکزی شیپوری را در گلدان میکارند ولی میتوان خاک را گند زدایی کرد و بوته ها را به فاصله 70cm در زمین کشت کرد.

شایان یاوری

منابع: کتاب دکتر خلیقی-کتاب مسعود قاسمی قهساره-جزوات دانشگاهی و سایتهای مرتبط.